III CNP 42/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 42/09

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski

w sprawie z wniosku wierzyciela M.K.

o ogłoszenie upadłości "P" sp. z o.o. ,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2009 r.,

na skutek skargi upadłej "P." sp. z o.o.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt [...],

I. odrzuca skargę.

II. nakazuje wypłacić radcy prawnemu W.M. z kasy Sądu

Okręgowego w K. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset)

zł. powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług,

tytułem nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej

upadłemu z urzędu.

Uzasadnienie

Skarżący wskazał, że jego zdaniem, prawomocne postanowienie Sądu

Okręgowego w K. z dnia 20 lutego 2008 r. jest sprzeczne z art. 13 ust. 1 i 2, art. 31

Prawa upadłościowego i naprawczego oraz art. 233 w zw. z art. 378 § 1 k.p.c.

Treść skargi prowadzi do wniosku, że podstawą jej konstrukcji jest zanegowanie

poczynionych przez Sąd ustaleń, co jest niedopuszczalne z mocy wyraźnego

zakazu ustanowionego w art. 4244 zdanie drugie k.p.c. Dlatego skarga podlegała

odrzuceniu, jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Postanowienie o przyznaniu kosztów uzasadniają § 15 w zw. z § 10 pkt 5

i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.). Sąd Najwyższy uznał,

że autorowi skargi należy się wynagrodzenie, mimo jej odrzucenia, gdyż sporządził

skargę na wyraźne życzenie mocodawcy i to w sytuacji, kiedy poprzednio

wyznaczona radca odmówiła sporządzenia takiej skargi, nie znajdując podstaw do

jej wniesienia.