III CNP 41/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 41/09

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku E.B.

przy uczestnictwie B.M., A.B. oraz Gminy P.

o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

apelację wnioskodawczyni E.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 30

lipca 2007 r.

Postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawczyni E.B. zaskarżyła skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w której wniosła

o stwierdzenie, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art. 64 ust. 2

Konstytucji, co stanowi naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje, co do zasady, od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji

kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie była i nie jest możliwa (art. 424 1 § 1

k.p.c.). W wyjątkowych wypadkach, tj. gdy jego niezgodność z prawem wynika

z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych

wolności

albo

praw

człowieka

i

obywatela,

a

strony

nie

skorzystały

z przysługujących im środków prawnych i nie jest możliwa zmiana lub uchylenie

tego orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych,

skarga ta może być wniesiona od orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 424 1 § 2

k.p.c.).

W rozpoznawanej sprawie, dotyczącej stwierdzenia nabycia spadku, zapadło

prawomocne postanowienie co do istoty spraw, od którego przysługiwała skarga

kasacyjna (art. 5191 § 1 k.p.c.), która nie została wniesiona. W tej sytuacji

przesłanki dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, przewidziane w art. 4241 k.p.c., nie zostały spełnione,

przy czym przyczyny, które spowodowały niewniesienie skargi kasacyjnej, nie mają

żadnego znaczenia.

Z tych względów orzeczono, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).