III CNP 4/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 4/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku wierzycieli R. M. i S. M.

przy uczestnictwie dłużników W. K., D. K., J. K.

i M. K.

o egzekucję sądową,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2011 r.,

na skutek skargi uczestników

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 27 października 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił

zażalenie dłużników W. K., D. K., J. K., M. K. na postanowienie Sądu Rejonowego

w N. z dnia 23 lipca 2010 r.

Dłużnicy W. K., D. K., J. K., M. K. zaskarżyli postanowienie Sądu

Okręgowego w N. z dnia 27 października 2010 r. skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa 22 lipca 2010 r. o zmianie

ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037). Zgodnie z jej

przepisami, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje

obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących

postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących

postępowanie,

wydanych

przez

sąd

drugiej

instancji

w

postępowaniu

nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń

sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem

polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215

§ 3 k.p.c.). Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych,

a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym

i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art.

2231 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn.

tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została

wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego

stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli

przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie

o odszkodowanie (art. 4241b). Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2

zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego jednoznacznie obecnie wynika,

że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można

dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego.

W ustawie

z

dnia

lipca

2010

r.

nie

przewidziano

przepisów

międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania

przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC

2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 424 1 k.p.c. jest

niedopuszczalna.

Z tych względów skargę dłużników o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym należało

odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).