III CNP 4/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 4/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości M.(...) sp. z o.o. w N.

przeciwko M.(...) T.(...) sp. z o.o. w K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2010 r.,

na skutek skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt XII Ga (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżony

wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 5 lutego 2007 r. w ten sposób, że powództwo

oddalił i zasądził kwotę 2.415 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego.

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określa art. 4245 § 1 k.p.c. Do wymagań tych należy m.in.

przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa, z

którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3), obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy

(pkt 4).

Skarżący, formułując zarzuty skargi wobec orzeczenia Sądu drugiej instancji,

utożsamił podstawy skargi z przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne. Konstruując skargę, ustawodawca wyraźnie oddzielił podstawy skargi (art.

4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) od przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art.

4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Tym samym wskazane wymagania mają charakter samodzielny i

niezależny od innych wymogów przewidzianych w § 1. Przyjęcie takiego rozwiązania

było zabiegiem celowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia

2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została ustanowiona w celu

stworzenia możliwości realizacji roszczenia z art. 4171 § 2 k.c., zagwarantowanego w

art. 77 ust. 1 Konstytucji. Jest zatem oczywiste, że niezgodność z prawem

uzasadniająca odpowiedzialność Skarbu Państwa musi być – już na etapie wnoszenia

skargi – jasno określona przez wskazanie przepisu, z którym skarżone orzeczenie jest

niezgodne.

Ponadto skarżący uprawdopodabniając wystąpienie szkody wskazał, że składały

się na nią także koszty postępowania o łącznej wysokości 5.061 zł. Koszty

postępowania, które poniosła strona nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie

skargi, przewidzianej w art. 4241 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, niepubl.).

Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga

nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Z podanych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

skargę.