III CNP 37/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 37/11

POSTANOWIENIE

Dnia 26 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Wojskowego Biura Emerytalnego

w K.

przeciwko J. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 stycznia 2012 r.,

na skutek skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 15 października 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

pozwany J. M. wskazał, że zaskarża w całości prawomocny wyrok Sądu

Okręgowego w K. z dnia 15 października 2009 r. i stwierdził między innymi, że

zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących pozwanemu środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż od powyższego wyroku nie przysługiwał i

aktualnie również nie przysługuje środek zaskarżenia, bowiem wartość przedmiotu

zaskarżenia była niższa niż 50 000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że pozwany nie ma interesu prawnego

w zaskarżeniu wskazanego wyroku Sądu drugiej instancji w tej części, w jakiej Sąd

Okręgowy uwzględniając jego apelację zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji

i obniżył zasądzoną od J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Wojskowego Biura

Emerytalnego w K. kwotę 50 588,88 zł do kwoty 46 668,24 zł, a zatem

niedopuszczalne było zaskarżenie wyroku Sądu Okręgowego w całości.

Jednakże ta wadliwość, która prowadziłaby do częściowego odrzucenia

skargi (w części obejmującej wyrok uwzględniający apelację), o tyle nie ma

istotnego znaczenia, że skarga podlega odrzuceniu w całości, jako nie spełniająca

wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Przepis ten przewiduje między innymi konieczność wykazania w skardze,

że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było

i nie jest możliwe.

Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, wymaga to przedstawienia

w odpowiednim

wywodzie

prawnym

argumentów

wykazujących

w

sposób

wyczerpujący i nie budzący wątpliwości, że nie istniała i nie istnieje możliwość

wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze wszystkich innych przewidzianych

prawem środków. Nie jest zatem wystarczające wykazanie, że od orzeczenia nie

przysługiwała i nie przysługuje skarga kasacyjna, konieczne jest przeprowadzenie

wyczerpującego wywodu prawnego wykazującego niedopuszczalność w sprawie

lub nieskuteczność także wszystkich innych środków takich jak między innymi

skarga o wznowienie postępowania oraz inne środki prawne pozwalające na

zmianę

lub

uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu jego wykonalności (porównaj między innymi postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia

24 lipca 2008 r. I CNP 50/08, z dnia 23 stycznia 2009 r. I NCP 108/08 i z dnia

3 czerwca 2011 r. II CNP 14/11, niepubl.).

Z uwagi na to, że rozpoznawana skarga nie zawiera żadnego wywodu

wykazującego brak możliwości wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze innych,

poza skargą kasacyjną, środków prawnych, Sąd Najwyższy orzekł o jej odrzuceniu

na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

jw