III CNP 32/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 32/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa A. B., I. B. i P. B.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie

o odszkodowanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r.,

na skutek skargi powódek

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 9 maja 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 maja 2008 r. Sąd Okręgowy zmienił częściowo wyrok

Sądu Rejonowego z dnia 14 lutego 2008 r., a w pozostałej części apelację

powódek oddalił i zniósł pomiędzy stronami koszty postępowania apelacyjnego.

Powódki zaskarżyły wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks

cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu

25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych

wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od

postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd

drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie

i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu

o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za

granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241, art.

5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). Od innych prawomocnych

orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych

w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie

przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28

lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz.U. z 2009 r.

Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda,

strona może dochodzić jej

wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia

niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem

powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie

(art. 4241b). Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze

k.c. w nowym brzmieniu, z którego jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli

przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można dochodzić

odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego.

W ustawie

z

dnia

lipca

2010

r.

nie

przewidziano

przepisów

międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania

przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC

2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 424 1 k.p.c. jest

niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie

wymienionej ustawy.

Zasada

bezzwłocznego

stosowania

przepisu

procesowego

oznacza

stosowanie w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili

podejmowania czynności, a z art. 4248 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna

podlega odrzuceniu. Z tych względów skargę powódki o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczącego rozstrzygnięcia o kosztach

procesu zawartego w wyroku sądu drugiej instancji jako niedopuszczalną

odrzucono (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).

jz