III CNP 31/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 31/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa "C.(...)" S.A. w K.

przeciwko M. K., Skarbowi Państwa - Staroście X., Prezydentowi Miasta K.

wykonującemu zadania z zakresu administracji rządowej o usunięcie niezgodności

pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a

rzeczywistym stanem prawnym,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 września 2008 r.,

na skutek skargi Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 listopada 2006 r., sygn. akt II

Ca (…)

odrzuca skargę i znosi wzajemnie koszty postępowania wywołanego wniesioną

skargą.

Uzasadnienie

Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 listopada 2006 r.

Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów prawidłowego

sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. W

skardze powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym

kwestionowane orzeczenie ma być sprzeczne. Nie sanuje tego braku okoliczność, że

skarga spełnia wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., skoro wymagania

skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako

istotne elementy skargi, różne funkcje. Dlatego też ustawodawca uznał, że wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest zdaniem autora skargi, niezgodne,

należeć powinno, do tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi.

Skarga nie spełnia też wymagania określonego w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.

Uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej zaskarżonym orzeczeniem zostaje spełnione,

jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na

związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami

lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty,

które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym. W postępowaniu

wywołanym skargą Sąd Najwyższy wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich

powołanie jest konieczne dla uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody. W

przeciwnym razie mogłoby się okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności

prawomocnego orzeczenia z prawem przyjęta zostanie do merytorycznego rozpoznania,

mimo że zaskarżone orzeczenie nie spowodowało szkody, albo wywołało skutki, które

tylko w mniemaniu skarżącego stanowią o szkodzie, która w istocie nie zaistniała. Samo

twierdzenie skarżącego o wystąpieniu szkody nie spełnia wymagania skargi

przewidzianego w art. 4245 pkt 5 k.p.c. Należało więc odrzucić skargę (art. 4248 § 1

k.p.c.).

O kosztach postępowania wywołanego wniesioną skargą należało orzec na

podstawie art. 39818 w zw. z art. 42412 k.p.c.