III CNP 30/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 30/13

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa L. S.

przeciwko J. S.

o rozwód i eksmisję,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 października 2013 r.,

na skutek skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 25 sierpnia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

J. S. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 sierpnia 2011 r. orzekającego

rozwiązanie jej małżeństwa z L. S. i eksmisję ze wspólnego mieszkania małżonków

– bez orzeczenia o przysługującym jej uprawnieniu do lokalu socjalnego lub braku

takiego uprawnienia. Zdaniem skarżącej pominięcie przez Sąd rozstrzygnięcia w

tym przedmiocie wyrządza jej szkodę polegającą na tym, że nie może uzyskać

lokalu socjalnego, lokalu zamiennego ani pomieszczenia tymczasowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 1 - 6 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia,

od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości

lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu

prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe; skarga powinna również zawierać

wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Wskazane wymagania

mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione kumulatywnie, a zatem

skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym,

nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega

odrzuceniu a limine.

Wynikający z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymóg uprawdopodobnienia

wystąpienia szkody zostaje spełniony wówczas gdy skarżący złoży oświadczenie,

że szkoda wystąpiła, wskaże jej rodzaj, wysokość i czas powstania oraz wykaże

dostępnymi mu środkami, że szkoda ta jest następstwem wydania zaskarżonego

orzeczenia. Powołanie się przez skarżącą na brak rozstrzygnięcia o istnieniu lub

braku istnienia uprawnienia do lokalu socjalnego w wyroku orzekającym eksmisję

nie jest wystarczający dla oceny, że skarżąca wykazała, w sposób przedstawiony

powyżej, przesłankę wymienioną w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c.

es