III CNP 3/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. S. i B. S. ‎przeciwko R. G. i A. H. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi powoda J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II Ca 69/12, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 27 lutego 2012 r. wydanego w sprawie o zapłatę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepis art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga wskazania przepisu, z którym orzeczenie jest niezgodne. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny i nie podlega postępowaniu naprawczemu, a jego celem jest sprecyzowanie, z jakim przepisem prawa pozytywnego koliduje zaskarżone orzeczenie, niezależnie od ewentualnego naruszenia przez sąd innych przepisów, w tym zwłaszcza przepisów prawa procesowego; zarzuty w tym zakresie mogą stanowić podłoże podstaw skargi (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.).W skardze nie wskazano przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a ponadto nie sfomułowano wniosku wymaganego w art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. Zawarty w skardze wniosek o „uchylenie” zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wykracza poza istotę wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).