III CNP 28/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 28/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa K. H.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r.,

na skutek skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca

(…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. w sprawie z powództwa K. H. przeciwko Zakładowi

Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu apelacji strony pozwanej od wyroku

Sądu Rejonowego w M. z dnia 19 września 2007 r., I C (…), wyrokiem z dnia 8 lutego

2008 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził od

powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1.103 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za

obie instancje.

W dniu 6 kwietnia 2010 r. powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem powyższego wyroku wskazując, iż jest on niezgodny z art. 822 k.c. oraz art. 365

k.p.c. i art. 366 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi

się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego

uprawomocnienia się (art. 4246 § 1 k.p.c.). Zgodnie zaś z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie

sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub

inny środek zaskarżenia. Niemożność zaskarżenia wynika przede wszystkim z

przepisów ustawy, które kreują kategorię orzeczeń nie podlegających zaskarżeniu, a

które w momencie ich wydania stają się prawomocne.

Skarżący w dniu 6 kwietnia 2010 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008 r., który będąc wyrokiem

sądu drugiej instancji już w dacie jego wydania stał się prawomocny. Oczywiste zatem

jest, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej

wniesienia (art. 4246 § 1 k.p.c.) i zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. jako niedopuszczalna

podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.