III CNP 26/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym sformalizowanym, co wiąże się z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa. W części określającej jej treść powinna czynić zadość wymaganiom wyszczególnionym w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. Brak któregokolwiek z tych elementów konstrukcyjnych stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi.Artykuł 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy.
Legislator headnote
AI generatedart. 4248 § 1 k.p.c; III CNP 26/16 · Sąd Najwyższy: W części określającej jej treść powinna czynić zadość wymaganiom wyszczególnionym w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. Brak któregokolwiek z tych elementów konstrukcyjnych stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi.Artykuł 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 26/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa A. W. przeciwko E. R. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2016 r.,na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odrzuca skargę;
2. oddala wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika pozwanej z urzędu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu skargowym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym sformalizowanym, co wiąże się z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa. W części określającej jej treść powinna czynić zadość wymaganiom wyszczególnionym w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. Brak któregokolwiek z tych elementów konstrukcyjnych stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi.Artykuł 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy.
Niezbędne jest przeprowadzenie wyodrębnionego wywodu i uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody ze wskazaniem, że szkoda już nastąpiła oraz określeniem czasu jej wystąpienia, rozmiaru, a także wykazaniem istnienia związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zaskarżonym wyrokiem. W niniejszej sprawie przesłanki te nie zostały spełnione. Przede wszystkim, nie wykazano, że choroba psychiatryczna skarżącej oraz związane z tym problemy na płaszczyźnie zawodowej pozostają w związku przyczynowym ze sprawą o zapłatę czynszu najmu. Na tym tle, brak określenia rozmiaru i czasu wystąpienia szkody stanowi kwestię drugorzędną.Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).Wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu skargowym przez adwokata ustanowionego z urzędu podlegał oddaleniu.
We wniosku nie zawarto bowiem oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.), oświadczenie to stanowi element konstrukcyjny wniosku i powinno być wyraźnie sformułowane (por. postanowienie SN z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 133/11, LEX nr 1215161). Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (postanowienie SN z dnia 9 września 2011 r., III SPP 27/11, LEX nr 1106755). jw