III CNP 24/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 24/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 sierpnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa N. K.

przeciwko Gminie Miejskiej K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2010 r.,

na skutek skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt II Ca

(…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym

wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 424 5 § 1 k.p.c.

Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, które stanowią wymogi o charakterze konstrukcyjnym,

niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424 1 § 1 k.p.c. Niespełnienie

przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej

odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c. ). Należy do nich między i innymi

wskazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe. W rozpoznawanej sprawie skarżący w tym zakresie

ograniczył się do stwierdzenia, że nie było możliwe wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych. Nie stanowi to spełnienia wymogu

określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało

utrwalone stanowisko, że obowiązkiem skarżącego jest przedstawienie odpowiedniego

wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości

wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych.

Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i

przytoczeniem właściwych przepisów prawa.

Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.