III CNP 22/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 22/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa T. sp. z o.o. w K.

przeciwko C. Aluminium System sp. z o.o.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 września 2012 r.,

na skutek skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 4 maja 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek

pozwanej C. Aluminium System, sp. z o.o. o nadanie klauzuli wykonalności

wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 28 marca 2012 r.

Od postanowienia Sądu Okręgowego pozwana w wniosła skargę o

„stwierdzenie nieważności” postanowienia z dnia 4 maja 2012 r..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący wniósł skargę „o stwierdzenie nieważności”, a więc środek

nieznany w polskim systemie prawnym, a o kwalifikacji tej skargi jako skargi

przewidzianej w art. 4241 lub art. 5192 k.p.c. nie może być mowy, gdyż nie nadano

jej odpowiedniej formy przewidzianej w art. 4244 k.p.c.

Niezależnie od tego należy zaznaczyć, ż e w dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono

ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155,

poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami

tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje

obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących

postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących

postępowanie,

wydanych

przez

sąd

drugiej

instancji

w

postępowaniu

nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń

sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem

polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215

§ 3 k.p.c.). Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych,

a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym

i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3

i art. 2231 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn.

tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została

wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego

stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi,

czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie

o odszkodowanie (art. 4241b).

Zasada

bezzwłocznego

stosowania

przepisu

procesowego

oznacza

stosowanie w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili

podejmowania czynności, a z art. 4248 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna

podlega odrzuceniu. Z tych względów skargę powódki o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczącego rozstrzygnięcia w przedmiocie

kwestii incydentalnej, pomocniczej, jaką jest nadanie klauzuli wykonalności

odrzucono jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).

Z tych względów skarga pozwanego, jako środek nieznany w polskim

systemie prawa procesowego, jak też niespełniający podstawowych wymagań

przewidzianych w art. 4244 k.p.c., została odrzucona (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jw