III CNP 2/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 2/09

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa H. F.

przeciwko A. I. i in.,

przy interwencji ubocznej Gminy Miejskiej K. po stronie powoda

o eksmisję,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r.,

na skutek skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 16 października 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

zażalenie pozwanych […], od postanowienia Sądu Rejonowego, w sprawie

z powództwa H. F., o eksmisję.

Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 424 1 § 1 k.p.c., w której żądali

stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, przytoczenie podstaw oraz ich

uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Tymczasem

w

skardze

pozwanych

brak

jest

uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody oraz wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne.

Z tych względów, stwierdziwszy że skarga pozwanych nie spełnia wymagań

określonych w art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

jz