III CNP 16/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 16/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Nieruchomości „T.(...)” sp. j. w K.

przeciwko D. D.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2010 r.,

na skutek skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód Nieruchomości „T.(...)” spółka jawna z siedzibą w K., w sprawie przeciwko

D. D. o zapłatę kwoty 7484,70 zł z odsetkami ustawowymi, wniósł skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 kwietnia 2009 r., II Ca

(…), oddalającego powództwo. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w K. z dnia 6 stycznia 2009 r., VI C-upr (…), uwzględniający powództwo w

części obejmującej kwotę 3742,35 zł z ustawowymi odsetkami. Jako podstawy skargi

wskazał naruszenie art. 6 k.c. i art. 248 § 1 k.p.c., wnosząc o stwierdzenie niezgodności

z prawem wymienionego wyroku Sądu Okręgowego i o jego zmianę „poprzez

utrzymanie w mocy wyroku I instancji”, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. wskazanie przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wniosek o

stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. Sąd

Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Skarżący nie wskazał w skardze przepisu prawa, z którym wyrok Sądu

Okręgowego jest niezgodny, jak też nie przedstawił wywodu wskazującego na

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody

wskutek

wydania

tego

wyroku.

Ponadto wadliwie sformułował wniosek skargi, zgodnie bowiem z art. 424 k.p.c. Sąd

Najwyższy nie jest uprawniony do uchylenia orzeczenia zaskarżonego skargą, chyba że

w chwili orzekania sprawa ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów

polskich albo w sprawie droga sądowa była niedopuszczalna.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.