III CNP 14/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 14/09

POSTANOWIENIE

Dnia 16 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku J.G.

przy uczestnictwie M.G.

o zniesienie współwłasności nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r.,

na skutek skargi uczestniczki

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

apelację uczestniczki M.G. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 28

lipca 2006 r., orzekającego o zniesieniu współwłasności.

Orzeczenie

Sądu

Okręgowego

uczestniczka

zaskarżyła

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie

została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Z akt sprawy wynika i przyznaje to w skardze sama uczestniczka, że nie

wniosła ona skargi kasacyjnej od orzeczenia Sądu drugiej instancji, choć ze

względu na wartość przedmiotu sprawy (zaskarżenia) była ona dopuszczalna.

W związku z tym jest oczywiste, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze przysługujących stronie środków prawnych było możliwe. Warunki

dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia, przewidziane w art. 4241 § 1 k.p.c., nie zostały zatem spełnione.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c.

w związku z art. 4245 1 pkt 5 k.p.c.).