III CNP 12/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 12/08

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa Banku (...) S.A. w K.

przeciwko R. K. i B. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2008 r.,

na skutek skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2005 r., sygn.

akt I ACa (…),

odrzuca skargę i nie obciąża pozwanych kosztami postępowania wywołanego

wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 października 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

pozwanych R. K. i B. K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lutego 2005 r.

uwzględniającego powództwo Banku (...) S.A. w K. o zapłatę.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego opartej na zarzucie naruszenia art. 370 1 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1

pkt 5 k.p.c. pozwani zarzucili błędne przyjęcie przez Sąd, że przepis ten stanowi

podstawę odrzucenia apelacji sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika w

każdym przypadku, bez zbadania treści apelacji, z której uzasadnienia i zawartych w

nim sformułowań w sposób jasny wynika, iż intencją strony było zaskarżenie wyroku w

całości i jego zmiana.

Uprawdopodobniając

wyrządzenie

szkody

spowodowanej

przez

wydanie

zaskarżonego postanowienia skarżący podali, że na podstawie prawomocnego wyroku

Sądu pierwszej instancji toczy się przeciwko nim postępowanie egzekucyjne, w toku

którego dokonywane jest uszczuplenie ich majątku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wydanie zaskarżonego postanowienia niewątpliwie pozbawiło skarżących prawa

do oceny przez sąd drugiej instancji zasadności wyroku Sądu Okręgowego

uwzględniającego wytoczone przeciwko nim powództwo. Brak jednak podstaw do

uznania, że skarżący uprawdopodobnili wyrządzenie im szkody spowodowanej przez

wydanie tego postanowienia. Twierdzenie o wyrządzeniu szkody skarżący opierają

bowiem na założeniu, że wyrok Sądu pierwszej instancji był błędny, wniesiona przez

nich apelacja zostałaby uwzględniona, a w konsekwencji powództwo oddalone.

Wyrządzenie szkody, polegającej na zasądzeniu dochodzonej przez powoda od

pozwanych kwoty, skarżący wiążą więc bezpośrednio z wydaniem wyroku przez Sąd

pierwszej instancji, a jedynie pośrednio z wydaniem zaskarżonego postanowienia,

którym zamknięto im drogę do rozpoznania sprawy w drugiej instancji. Rzeczą Sądu

Najwyższego w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia, którym stronie zamknięty został dostęp do rozpoznania sprawy w drugiej

instancji, nie jest jednakże zastępowanie sądu drugiej instancji i dokonywanie oceny

zasadności wyroku wydanego w sprawie przez sąd pierwszej instancji oraz

rozstrzygnięcie, jakiej treści orzeczenie powinien wydać sąd drugiej instancji, gdyby

apelacja nie została odrzucona (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia

2006 r., V CNP 79/05, niepubl.). Okoliczności powołane przez skarżących na

uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej przez wydanie zaskarżonego postanowienia,

jako nie podlegające ocenie w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem

tego postanowienia, nie mogą być uznane za uprawdopodabniające wyrządzenie

szkody spowodowanej jego wydaniem.

Jedynie zaskarżenie wyroku sądu pierwszej instancji w drodze skargi

o stwierdzenie jego niezgodności z prawem umożliwiłoby dokonanie oceny jego

prawidłowości. Skarżący musieliby jednak wykazać, że zachodzą przesłanki, o których

mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).