III CKN 898/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CKN 898/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 lipca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN – Andrzej Wypiórkiewicz

Sędziowie:

SN – Stanisław Dąbrowski

SN – Marian Kocon (spraw.)

Protokolant: Iwona Budzik

po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2000 r.

na rozprawie sprawy z powództwa H. K.

przeciwko Gminie Miejskiej K., J. S. i Z. J.

o zapłatę,

na skutek kasacji powódki

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 9 kwietnia 1998 r., sygn. akt II Ca […],

oddala kasację i zasądza od powódki na rzecz pozwanej Gminy

500 zł (pięćset) z tytułu zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Wojewódzki w L. wyrokiem z dnia 9 kwietnia 1998 r. zmienił wyrok

Sadu Rejonowego w K. z dnia 6 lutego 1998 r., i powództwo H. K. o zapłatę

oddalił. U podłoża tego wyroku legło ustalenie, że powódka w chwili zakupu

bliżej opisanego lokalu mieszkalnego wiedziała o jego wadach.

Kasacja powódki – oparta na podstawie pierwszej z art. 3931 k.p.c. –

zawiera zarzut naruszenia art. 557 § 1 k.c., i zmierza do uchylenia zaskarżonego

wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 39311k.p.c.)

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżąca w istocie utrzymuje, że nastąpiło naruszenie art. 557 § 1 k.c.

przez przyjęcie, że w dniu nabycia lokalu mieszkalnego wiedziała o jego

wadach, co w konsekwencji zwalnia pozwaną Gminę od odpowiedzialności

z tytułu rękojmi za te wady. Doszło zatem do sytuacji, gdy skarżąca podstawę

zaskarżenia wywiedzioną z art. 3931 pkt 1 k.p.c. związała z kwestionowaniem

prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych. Taki zaś sposób formułowania

zarzutu naruszenia prawa materialnego jest, z przyczyn oczywistych,

niedopuszczalny. Wiąże się on z niezrozumieniem przez skarżącą istoty

podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 3931 pkt 1 k.p.c.

Zgodnie z art. 3931 pkt 1 k.p.c., kasację można oprzeć na naruszeniu

prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie

/subsumcję/. Jeżeli zatem ustalone zostało, że wady nabytego lokalu były

skarżącej znane w chwili jego zakupu, to Sąd Wojewódzki nie popełnił błędu

ani w wykładni art. 557 § 1 k.c., ani też w subsumcji stosując tenże przepis,

gdyż ustalony stan faktyczny odpowiada jego hipotezie. Według bowiem

hipotezy tegoż przepisu okolicznością skutkującą ustawowe zwolnienie

sprzedawcy od odpowiedzialności z tytułu rękojmi, a w istocie - wyłączającą

samo powstanie tej odpowiedzialności, jest znajomość wady przez kupującego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 393 12 k.p.c. jak

w sentencji wyroku.

aw

db