III CKN 884/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CKN 884/98

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lipca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN - Andrzej Wypiórkiewicz (spraw.)

Sędziowie:

SN - Stanisław Dąbrowski

SN - Marian Kocon

Protokolant: Iwona Budzik

po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2000 r.

na rozprawie sprawy ze skargi A. B.

z udziałem J. B.

o wznowienie postępowania w sprawie o podział majątku dorobkowego

na skutek kasacji A. B.

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w S.

z dnia 19 marca 1998 r., sygn. akt I Ca […]

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację.

UZASADNIENIE

Sąd wojewódzki w S., postanowieniem z dnia 18 czerwca 1996 r.,

sygn. I Cr […], oddalił rewizje wnioskodawcy A. B. i uczestniczki

postępowania J. B. wniesione od postanowienia Sądu Rejonowego w M.

z dnia 19 marca 1996 r. o podziale majątku dorobkowego, sygn. I Ns […].

W dniu 12 września 1997 r. wnioskodawca A. B. złożył w wymienionym

Sądzie Rejonowym skargę o wznowienie postępowania w sprawie o podział

majątku dorobkowego na tej podstawie, że w dniu 2 września 1997 r. powziął

wiadomość, iż kwota 267.675 zł wpłacona na jego książeczkę oszczędnościową

nie była darowizną uczynioną przez matkę J. B. na rzecz jego oraz żony J. B. jak to przyjął Sąd Rejonowy - lecz należnością z tytułu spadku po ojcu R. B..

Sąd Rejonowy, postanowieniem z dnia 28 listopada 1997 r., oddalił

skargę ustalając, że wnioskodawca w okresie postępowania w przedmiocie

wniosku o podział majątku dorobkowego zdawał sobie sprawę z tego, że

otrzymane od matki pieniądze pochodzą z odszkodowania przyznanego ojcu za

wywłaszczenie nieruchomości. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy uznał, że

skarga o wznowienie postępowania nie spełnia warunków określonych w art.

401 pkt 1, art. 403 § 2 i art. 524 kpc.

Sąd wojewódzki, postanowieniem z dnia 19 marca 1998 r., oddalił

apelację

wnioskodawcy

wniesioną

od

wymienionego

postanowienia,

przyjmując, że jest ona nieuzasadniona z przyczyn wskazanych przez Sąd

Rejonowy.

W kasacji złożonej od postanowienia Sądu Wojewódzkiego

wnioskodawca A. B. domaga się uchylenia orzeczeń Sądów I i II instancji

i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzuca Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 233 § 1, art. 328 § 1

i art. 382 kpc.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Naruszenia wymienionych przepisów skarżący upatruje w tym, że

Sąd Wojewódzki „w ogóle nie odniósł się do faktu”, że wpłata na jego

książeczkę

oszczędnościową

pochodziła

z

kwot

odszkodowania

za

wywłaszczoną nieruchomość, a nie z darowizny, lecz ograniczył się do badania

okoliczności, kiedy wnioskodawca powziął wiadomość, że otrzymał ze spadku

pieniądze wprowadzone na bankowy rachunek oszczędnościowy. Jednocześnie

skarżący przyznaje, że w toku postępowania o podział majątku dorobkowego

znał rzeczywiste pochodzenie pieniędzy pozostawionych do jego i żony

dyspozycji. Obecnie uzyskał pewność, że była to należność z tytułu spadku po

ojcu, a uprzednio twierdził, że otrzymał darowiznę.

Taka argumentacja nie przekonuje do przypisania Sądowi drugiej

instancji naruszenia prawa procesowego.

W sprawie rozpoznawanej przytoczoną w skardze podstawę wznowienia

postępowania stanowiło późniejsze wykrycie okoliczności faktycznej, która

mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy, a z której wnioskodawca nie mógł

skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 kpc). Sąd Rejonowy

właściwie postąpił, a Sąd wojewódzki tę czynność uznał trafnie za prawidłową,

że poddał badaniu, czy rzeczywiście zaistniała przytoczona przez skarżącego

podstawa skargi o wznowienie postępowania. W toku takiego badania ustalone

zostało, czego wnoszący kasację nie kwestionuje, że w okresie poprzedniego

postępowania znana była skarżącemu okoliczność, iż otrzymane od matki

pieniądze pochodziły z odszkodowania za wywłaszczenie działki gruntu.

Dlatego skarga prawidłowo została oddalona. Trafnie bowiem Sądy przyjęły, że

okoliczność faktyczna znana stronie w poprzednim postępowaniu nie jest

ustawową podstawą wznowienia, chociażby strona nie skorzystała w sposób

właściwy z posiadanej wiedzy.

Z tych zasad Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 393 12 kpc,

gdyż nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

aw

jb.