III CKN 660/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW dziale II-gim tej księgi zamieszczony został wpis prawa własności W. W. F., z dnia 17 czerwca 1996 r., sygn. Ns […]. Zgodnie z treścią tego postanowienia
Legislator headnote
AI generatedIII CKN 660/98 · Sąd Najwyższy: W. F., z dnia 17 czerwca 1996 r., sygn. Ns […]. Zgodnie z treścią tego postanowienia
Full text
Sygn. akt III CKN 660/98
POSTANOWIENIE
Dnia 29 maja 2000 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN - Andrzej Wypiórkiewicz (spraw.)
Sędziowie:
SN - Helena Ciepła
SN - Bronisław Czech
Protokolant: Bożena Kowalska
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2000 r.
na rozprawie sprawy z wniosku T. K.
z udziałem W. F., X. Y., H. K. i T. D.
o dział spadku
na skutek kasacji W. F.
od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Z.
z dnia 11 marca 1998 r., sygn. akt I Ca […]
postanawia:
oddalić kasację i pozostawić do rozstrzygnięcia w końcowym
orzeczeniu wniosek T. K. o zasądzenie kosztów postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Dla nieruchomości położonej w H.-[…] przy P. nr […], obejmującej
227 m2 powierzchni, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr […],
prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w H. księga wieczysta Kw nr […].
W dziale II-gim tej księgi zamieszczony został wpis prawa własności W. W. F.,
córki J. i C. wprowadzony na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w H.
z dnia 17 czerwca 1996 r., sygn. Ns […]. Zgodnie z treścią tego postanowienia
wymieniona W. W. F. nabyła w całości na podstawie testamentu spadek
po matce C. S., zmarłej w dniu 14 kwietnia 1996 r.
W dniu 25 listopada 1972 r. C. K. zawarła małżeństwo ze S. S. po śmierci
pierwszego męża J. K.. J. K. zmarł w dniu 14 listopada 1968 roku i spadek
po nim nabyli w ustawowym porządku żona C. K., II voto S. – w ¼ części
oraz dzieci W. W. F., ujawniona w księdze wieczystej Kw nr […], X. B. Y.,
T. Z. D., T. A. K. i H. J. K. po 3/20 części każde (sygn. akt Ns […]
Sądu Rejonowego w H.).
W dniu 7 czerwca 1996 r. T. K. wystąpił przed Sądem Rejonowym w H.
z wnioskiem o dział spadku po rodzicach J. K. i C. S. oraz o zniesienie
współwłasności. Według wniosku do spadku po wymienionych osobach
wchodzą udziały do ½ we własności nieruchomości uregulowanej w księdze
wieczystej Kw nr […].
Pomiędzy uczestniczącym w postępowaniu rodzeństwem powstał spór
o to, czy wymieniona nieruchomość stanowiła majątek odrębny matki C. S.,
nabyty za życia J. K. czy też należała ona do majątku wspólnego ich rodziców.
Sąd Rejonowy spór ten rozstrzygnął w ten sposób, że w postanowieniu
wstępnym wydanym w dniu 25 czerwca 1997 r. na podstawie art. 685 kpc
ustalił, że „w skład spadku po C. K. primo voto S. i J. K. wchodzi nieruchomość
miejska położona w H. – […] przy ulicy P. […] o powierzchni 217 m2
oznaczona Nr […] mająca urządzoną w Wydziale Ksiąg Wieczystych
Sądu Rejonowego w H. księgę wieczystą Kw Nr […] wraz ze znajdującym się
na niej budynkiem mieszkalnym”.
Stosownie do dokonanych ustaleń faktycznych objęta wnioskiem
nieruchomości nabyta została za pieniądze pochodzące z majątku dorobkowego
małżonków K.. Przeznaczyli oni na ten cel środki uzyskane ze sprzedaży
nieruchomości miejskiej położonej w H. przy ul. C., którą nabyli uprzednio
za pieniądze pochodzące ze sprzedaży nieruchomości położonej w B.
o pow. 4,95 ha. Własność tej nieruchomości uzyskała C. K. na podstawie aktu
nadania ziemi z dnia 9 lipca 1955 r. w trybie reformy rolnej i weszła ona
w skład majątku wspólnego.
Sąd Wojewódzki w Z., oddalając postanowieniem z dnia 11 marca 1998 r.
apelację uczestniczki postępowania W. F., wniesioną od postanowienia
wstępnego,
uznał,
że
zaskarżone
orzeczenie
znajduje
uzasadnienie
w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. W szczególności Sąd drugiej
instancji przyjął, że zachodzi w sprawie podstawa do ustalenia, iż oświadczenie
C. K. złożone w umowie sprzedaży nieruchomości co do okoliczności, że
nabycie następuje że środków pochodzących z jej majątku odrębnego,
nie było zgodne z rzeczywistym stanem.
Od postanowienia Sądu Wojewódzkiego kasację wniosła uczestniczka
W. F..
Domagając
się
uchylenia
orzeczeń
sądów
obydwu
instancji
oraz przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania
albo zmiany zaskarżonego postanowienia i ustalenia, że nieruchomość objęta
księgą wieczystą Kw nr […] nie wchodzi w skład spadku po jej rodzicach
zarzuciła
naruszenie
art.
kpc
przez
dowolną
ocenę
dowodów
oraz pominięcie podniesionego przez skarżącą zarzutu nabycia własności
w drodze zasiedzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Uczestniczka W. F. utrzymywała, że nabyła własności działki nr […]
na podstawie testamentowego porządku spadkobrania po matce C. S., która była
jej właścicielką. Dlatego zrozumiałe jest, że nie domagała się stwierdzenia
przez Sąd nabycia własności w drodze zasiedzenia. Niezależnie od tego należy
zauważyć, że nie stoi na przeszkodzie wnioskowi spadkobiercy o stwierdzenie
zasiedzenia ustalenie w orzeczeniu wstępnym, że nieruchomość stanowiła
składnik majątku dorobkowego spadkodawców. Rozstrzygnięcie takiego
wniosku w postępowaniu działowym następuje również na podstawie
art. 685 kpc, nie zaś na podstawie błędnie powołanego w kasacji art. 189 kpc.
Ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji poprzedzone zostały
wszechstronną oceną materiału dowodowego, co wynika z obszernej treści
uzasadnienia postanowienia zaskarżonego apelacją. Sąd drugiej instancji nie
miał zatem podstawy do zakwestionowania prawidłowości ocen, jak też nie był
zobowiązany
do
szczegółowego
roztrząsania
mocy
i
wiarygodności
poszczególnych dowodów. Wystarczy, że pozytywnie ustosunkował się do
przyjętej przez Sąd Rejonowy podstawy ustaleń, według których objęta
wnioskiem działka gruntu nabyta została ze środków pochodzących z majątku
wspólnego małżonków K., aczkolwiek wyłącznie na nazwisko jednego z nich.
Nie można zatem usprawiedliwić podniesionego w kasacji zarzutu naruszenia
przez Sąd Wojewódzki art. 233 kpc. Własna ocena dowodów przeprowadzona
przez skarżącą w kasacji nie stanowi ku temu dostatecznej podstawy.
Błędy zawarte w sentencji postanowienia wstępnego co do nazwiska
spadkodawczyni oraz – ewentualnie – powierzchni nieruchomości mogą być
usunięte na podstawie art. 350 w związku z art. 13 § 2 kpc.
Z tych zasad, gdy wskazane w kasacji podstawy zaskarżenia okazały się
nieuzasadnione, Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 39312 kpc.
aw
jb.