III CKN 245/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CKN 245/98

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 1998 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - H. Ciepła (spraw.)

Sędziowie:

SN - M. Kocon

SN - H. Pietrzkowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 1998 r.

sprawy z wniosku S. R.

z udziałem D. R.

o ubezwłasnowolnienie

na skutek kasacji uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 7 listopada 1997 r., sygn. akt I ACa […]

postanawia:

odrzucić kasację.

UZASADNIENIE

Sąd Wojewódzki w W. z siedzibą w Ś., postanowieniem z dnia 28.VIII.1996 r.

orzekł ubezwłasnowolnienie całkowite D. R. z powodu choroby psychicznej w postaci

schizofrenii przewlekłej.

Wniesioną apelację uczestnika postępowania D. R. cofnęła, podając że stan

jej zdrowia uległ pogorszeniu.

Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 7.XI.1997 r. umorzył

postępowanie apelacyjne.

Postanowienie Sądu Apelacyjnego uczestniczka zaskarżyła kasacją opartą na

naruszeniu przepisów postępowania przez umorzenie postępowania apelacyjnego

bez należytej oceny, czy oświadczenie woli uczestniczki jest w pełni swobodne,

odpowiadające prawdzie i interesowi uczestniczki w świetle opinii psychiatrów, którzy

nie widzą podstaw do całkowitego ubezwłasnowolnienia.

W tej sytuacji uczestniczka powołuje się na przesłanki wynikające z przepisów

kodeksu cywilnego, dotyczące złożenia oświadczenia pod wpływem podstępu, jakim

była sugestia wnioskodawcy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 3931 pkt 2 k.p.c. kasację można oprzeć na

naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik

sprawy. Dla spełnienia tego warunku konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu

prawa (numeru artykułu, paragrafu), podanie na czym to naruszenie polegało i jaki

mogło mieć wpływ dla rozstrzygnięcia sprawy.

Warunków tych przedmiotowa kasacja nie spełnia. Przy tak ogólnikowym

sformułowaniu podstawy kasacyjnej Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do

samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub stawiania hipotez co do tego, jakiego

przepisu dotyczy podstawa kasacji.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że rozpoznanie

sprawy przez Sąd Najwyższy następuje - wyłączając nieważność postępowania tylko w granicach zakreślonych przez wniosek kasacji i przytoczone w niej podstawy.

Kasacja, która nie zawiera wskazania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia

stanowi pozór środka odwoławczego, nie mieści się zatem w kategorii kasacji

zawierającej braki podlegające uzupełnieniu (art. 393 5 k.p.c. in fine), lecz jest

kwalifikowana jako z innych przyczyn niedopuszczalna i w związku z tym podlega

odrzuceniu.

Wstępna kontrola kasacji sprawowana przez Sąd drugiej instancji (art. 393 5

k.p.c.), obejmuje - czego Sąd Apelacyjny nie dopełnił - wszystkie ustawowe

przesłanki warunkujące dopuszczalność kasacji. Ulegała ona zatem odrzuceniu

przez Sąd Apelacyjny - bez wzywania wnoszącego do usunięcia jej braków.

Z tych przyczyn kasację, podlegającą odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji,

odrzucono (art. 3938 k.p.c.).

aw

jg