III CKN 179/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CKN 179/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 lutego 1999 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - Z. Świeboda (spraw.)

Sędziowie:

SN - M. Kocon

SN - T. Żyznowski

Protokólant: M. Czarnecka

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 1999 r.

na rozprawie sprawy z powództwa „M. […]” Spółki Akcyjnej w S.

przeciwko B. A.

o zapłatę,

na skutek kasacji pozwanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 7 listopada 1997 r., sygn. akt IX Ga […]

oddala kasację i zasądza od pozwanego na rzecz strony

powodowej tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego

kwotę 800 zł (osiemset złotych).

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 listopada 1997 r. Sąd Wojewódzki w L. oddalił apelację

pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 lipca 1997 r. i orzekł

o kosztach procesu. Sąd Wojewódzki przyjął za własne ustalenia Sądu I instancji, iż

w dniu 6 lipca 1995 r. „M.” […] S.A. w S. zawarł z pozwanym umowę najmu trzech

zastawów rusztowania fasadowego typu „M.”, a pozwany zobowiązał się do płacenia

określonego umową czynszu i do zwrotu do dnia 11 grudnia 1995 r. pobranych

rusztowań. W tym samym dniu strony zawarły umowę przedwstępną kupnasprzedaży tych rusztowań na wypadek gdyby pozwany ich nie zwrócił i określiły cenę

6.154,54 marek niemieckich plus podatek VAT w wysokości 22 % według

przelicznika tygodniowego kursu walut w NBP. Termin płatności oznaczono na dzień

15 grudnia 1995. W dniu 6 grudnia 1996 r powód wystawił fakturę pro forma

na kwotę 6.154.75 marek niemieckich plus podatek VAT w wysokości 22 %.

Pozwany nie zwrócił rusztowań, ani nie uiścił pieniędzy w wysokości wynikającej

z faktury pomimo wielokrotnego wzywania go przez powoda do zwrotu rusztowań

lub zapłacenia należności pieniężnej. Na rozprawie w dniu 15 lipca 1997 r. pozwany

uznał żądanie pozwu co do roszczenia głównego.

Sąd Wojewódzki podzielił stanowisko Sądu I instancji co do podstawy

odpowiedzialności pozwanego na podstawie art. 405 k.c. oraz zasądzenia odsetek

ustawowych od dnia wniesienia pozwu.

W kasacji wniesionej przez pełnomocnika pozwanego - adwokata, a opartej na

podstawie z art. 3931 pkt 1 kpc, skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego

wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Na rozprawie w dniu 15 lipca 1997 r. pozwany uznał żądanie pozwu

co do roszczenia głównego. W tym roszczeniu głównym mieścił się także podatek

VAT, kwestionowanie zatem w kasacji wysokości ustalonego podatku VAT nakazuje

rozważenie, czy uznanie powództwa w zakresie roszczenia głównego nie jest

sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego lub zmierza do obejścia

prawa (art. (art. 213 § 2 kpc). Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które by

podważały uznanie żądania pozwu także w zakresie podatku VAT. Twierdzenie, że

strona powodowa nie wystawiła odpowiedniej faktury jest dowolne, bowiem Sąd

zgodnie z wynikami zebranego materiału dowodowego ustalił, iż faktura pro forma

nr […] była wystawiona (k. 15).

Zgodzić natomiast należy się ze skarżącym, że oparcie rozstrzygnięcia Sądu

na przepisie art. 405k.c. jest błędne. Przepis ten bowiem może stanowić podstawę

rozstrzygnięcia,

gdy

np.

brak

jest

odpowiednich

postanowień

umowy.

Tymczasem strony wiązała umowa najmu rusztowań, umowa przedwstępna,

a pozwany nienależycie wywiązał się z tych umów, czyli rozstrzygnięcie należało

oprzeć na wiążącym strony stosunku obligacyjnym. Jednak kwestię tę należy odnieść

do błędnego uzasadnienia wyroku, bowiem wysokość zasądzonego świadczenia

pieniężnego nie jest w kasacji podważana.

Gdy zatem brak jest usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych, a zaskarżony

wyrok mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, kasacja uległa oddaleniu

(art. 39312 kpc), a pozwanego obciążono kosztami postępowania kasacyjnego

(art. 98 kpc, art. 39319 i 391 kpc).

aw

db