III CKN 1123/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CKN 1123/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN – Andrzej Wypiórkiewicz

Sędziowie:

SN – Helena Ciepła (spraw.)

SN – Zbigniew Strus

Protokolant: Iwona Budzik

po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2000 r.

na rozprawie sprawy z powództwa P. W., A. W. i B. X.

przeciwko G. K.

o zapłatę

na skutek kasacji pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 sierpnia 1998 r., sygn. akt I ACa […]

oddala kasację.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 marca 1998 r. Sąd Wojewódzki w L. zasądził

na rzecz powodów P. W., A. W. i B. X. solidarnie kwotę 70452,10 zł

z ustawowymi odsetkami od 7 sierpnia 1996 r.

Według ustaleń tego Sądu powodowie, będąc wspólnikami spółki

cywilnej „A.”, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej od 12 lutego

do 27 marca 1996 r. dostarczali pozwanemu mieszanki paszowe, ten zaś

kwitował ich odbiór pieczątką swojego przedsiębiorstwa na przedstawianych mu

fakturach. Zapłatę miał uiścić po zakończeniu cyklu produkcyjnego,

czego pomimo

wezwań

nie

uczynił.

Oceniając

zebrany

materiał

Sąd Wojewódzki uznał roszczenie powodów za udowodnione w kwocie

zasądzonej.

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 27 sierpnia 1998 r. apelację

pozwanego oddalił. W motywach podzielił ustalenia Sądu Wojewódzkiego

i wyprowadzone z nich wnioski oraz ich ocenę jurydyczną. W uzupełnieniu

argumentacji przytoczonej przez ten Sąd wskazał, że wystawienie faktury

na nazwisko ojca pozwanego nie podważa faktu zawarcia umowy z pozwanym,

skoro to jemu zostały dostarczone mieszanki i faktury zostały skorygowane,

co przesądza,

że

to

on

jest

biernie

legitymowany

w

sprawie.

Wniosek pozwanego o powołanie drugiego biegłego jako nieuzasadniony

Sąd Apelacyjny oddalił.

Pozwany zarzucił w kasacji naruszenie przepisów postępowania art. 194

§ 1 k.p.c. przez nieuwzględnienie wniosku o wezwanie do wzięcia udziału

w sprawie w charakterze pozwanego jego ojca Z. K. oraz art. 286 k.p.c. przez

niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Ponadto zarzucił naruszenie prawa

materialnego § 11 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia

1995 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów

(Dz. U. Nr 148, poz. 720). W konkluzji wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu

instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sytuacji gdy skarżący z powołaniem się na obydwie

podstawy

kasacyjne (art. 3931 k.p.c.) kwestionuje zasadność zaskarżonego orzeczenia,

to w pierwszej kolejności wymaga rozważenia zarzut naruszenia przepisów

procesowych, bowiem zarzut naruszenia prawa materialnego może być

właściwie oceniony na tle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.

Zarzut

naruszenia

art.

§

k.p.c.

jest

bezskuteczny.

Zmiany podmiotowe w postępowaniu mają bowiem umożliwić już w jego

trakcie naprawienie błędów niewłaściwego, podmiotowego określenia granic.

Jednak przyjęcie w przedmiotowej sprawie w świetle poczynionych ustaleń,

biernej legitymacji pozwanego jest prawidłowe.

Nie został też naruszony przepis art. 286 k.p.c. Wydana bowiem przez

biegłego opinia wyjaśnia w sposób wystarczający istotne dla sprawy

okoliczności, a ponieważ jej fachowość i rzetelność nie została w żaden sposób

podważona słusznie Sąd Apelacyjny poprzestał na tej opinii i oparł na niej swoje

rozstrzygnięcie. Podjęta w kasacji próba zanegowania tego stanowisko z tego

tylko powodu, że zaskarżony wyrok jest dla niego niekorzystny nie mogła

odnieść zamierzonego skutku. Sąd bowiem nie ma obowiązku w każdym

przypadku dopuszczenia dowodu z opinii biegłego (por. post. SN z 22 lipca

1997 r., I CKN 174/97, nie publ.).

W ustalonym stanie

zarzut naruszenia § 11 ust. 6 przytoczonego

w kasacji rozporządzenia nie może być poddany kontroli kasacyjnej, gdyż mimo

wymienienia go w petitum kasacji, w części motywacyjnej nie podjęto nawet

próby wykazania, na czym ta błędna wykładnia polega. Także w tym zakresie

Sąd Najwyższy nie może wyręczać stron, ani dokonywać konkretyzacji

zarzutów (orz. SN z 11.03.97, II CKN 13/97, OSNC 1997 Nr 8 poz. 114).

W tym stanie rzeczy kasacja, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw

podlega oddaleniu (art. 39312 k.p.c.)

aw

db