III BPZ 1/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III BPZ 1/10

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z odwołania J. S.

od orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Mianowanych Urzędników

Państwowych przy Ministerstwie Sprawiedliwości w Warszawie z dnia 12 stycznia

2009 r. ,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2010 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 31 maja 2010 r.,

1. oddala zażalenie,

2. przyznaje adw. I. K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia)

powiększoną o przewidzianą stawkę podatku VAT od Skarbu

Państwa

-

nieopłaconej

Sądu

Apelacyjnego

pomocy

prawnej

tytułem

zwrotu

udzielonej

z

kosztów

urzędu

w

postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił – przy

zastosowaniu art. 4246 § 3 k.p.c. i art. 871 § 1 k.p.c. – skargę odwołującej się J. S. o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 31

marca 2009 r. wydanego w sprawie sygn. akt III A Po …/09 z uwagi na to, że

skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącą, bez zachowania

obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwa stron.

W zażaleniu na powyższe postanowienie ustanowiony z urzędu dla

skarżącej adwokat domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości

oraz

orzeczenia

o

kosztach

postępowania

zażaleniowego

według

norm

przepisanych, w tym o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W zażaleniu zarzucono niewłaściwe zastosowanie art. 424 6 § 3 k.p.c. przez

niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie

wnoszącej zażalenie niesporządzenie i niepodpisanie skargi przez fachowego

pełnomocnika stanowiło brak formalny skargi, do uzupełnienia którego żaląca się

powinna być wezwana.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zażaleniu nie kwestionuje się zastosowania art. 871 k.p.c. w postępowaniu

ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu

drugiej instancji. Skarga ta – zgodnie z wyraźnym tego określeniem w art. 424 6 § 3

k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c. – powinna być wniesiona przez adwokata lub

radcę prawnego, jeżeli strona nie ma kwalifikacji przewidzianych w § 2 tego

przepisu.

Wynikające z art. 871 § 1 k.p.c. ograniczenie zdolności postulacyjnej stron w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w odniesieniu do czynności

procesowych, które wymagają uprzedniego podjęcia działań przed sądem niższej

instancji, oznacza, że skargę może sporządzić i wnieść do Sądu Najwyższego tylko

pełnomocnik procesowy strony, będący adwokatem lub radcą prawnym, natomiast

nie może tego uczynić sama strona (chyba że jest jedną z osób wymienionych w

art. 87¹ § 2 k.p.c.). Niezachowanie wymogu przewidzianego w art. 87 1 k.p.c. nie jest

brakiem formalnym, nie odnosi się do żadnego z warunków formalnych skargi,

które są określone w art. 4245 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 4246 § 2 k.p.c. tylko warunki

formalne, określone w art. 4245 § 2 k.p.c. podlegają przewidzianemu trybowi

naprawczemu. Natomiast w odniesieniu do naruszenia art. 87 1 § 1 k.p.c.

konsekwencje prawne określa art. 4246 § 3 k.p.c. nakazując odrzucenie skargi (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., II CZ 89/08 - LEX nr

527186).

Wobec powyższego nie budzi wątpliwości zasadność zastosowania w

zaskarżonym postanowieniu art. 4246 § 3 k.p.c. i odrzucenie skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionej przez żalącą się z

naruszeniem art. 871 § 1 k

Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, uznając bezzasadność zażalenia,

postanowił jak w sentencji na podstawie art. 398 14 w związku z art. 424 12 oraz art.

3941 § 3 k.p.c. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z

urzędu orzeczono w myśl § 19 w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 i z § 2 ust. 3

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze

zm.).