III ARN 23/95 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 30 czerwca 1995 r.

III ARN 23/95

Gmina nie ma obowiązku wniesienia wpisu od skargi na decyzję administracyjną, chyba że sprawa dotyczy prowadzonej przez nią działalności gospodarczej (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych - Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.), który ma zastosowanie w

sprawach administracyjnych z mocy art. 212 k.p.a.)

Przewodniczący SSN: Janusz Łętowski, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski,

Jerzy Kwaśniewski, Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Andrzej Wróbel,

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 1995 r. sprawy ze skargi Zarządu Miasta R. na decyzję

Wojewody R. z dnia 13 grudnia 1993 r. [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości, na

skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu

Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 29 kwietnia 1994 r., [...]

postanowił:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zarząd Miasta R. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Wojewody R. z dnia 13 grudnia 1993 r. Decyzją tą została utrzymana w mocy decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w R.

orzekającą o zwrocie części działki położonej w R. w rejonie ulic P. i L., Wojewoda R.

wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny-Oddział Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z 29 kwietnia 1994 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu podano, że skarżący został

wezwany do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu

w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to skarżący

otrzymał 4 marca 1994 r. i mimo upływu terminu wpisu nie uiścił. Sąd powołał się na art.

204 § 1 i 212 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną od omówionego postanowienia. Zarzucił rażące naruszenie prawa a w szczególności przytoczonych w nim

przepisów art. 204 § 1 i 212 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a także naruszenie interesu

Rzeczypospolitej Polskiej. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o

przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Ośrodek-Zamiejscowy w

Rzeszowie do merytorycznego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.

W przepisie art. 212 k.p.a. stanowi się, że od skargi na decyzję administracyjną

pobiera się wpis. W trzecim zdaniu tegoż artykułu znajduje się odesłanie (w sprawach

skarg) do przepisów o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Przepisy o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych zawarte są między innymi w ustawie z dnia 13

czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze

zm.). Ustawą z dnia 22 lutego 1991 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 22, poz. 93), do dotychczasowej treści art. 8

(oznaczonej odtąd jako ustęp 1) dodano ustęp 2 o treści: "gmina oraz związek gmin nie

mają obowiązku uiszczania opłat sądowych, chyba że sprawa dotyczy prowadzonej

przez nie działalności gospodarczej".

Rozpoznawana sprawa nie dotyczy działalności gospodarczej gminy. Nie było

zatem podstaw do żądania opłat sądowych.

Zaskarżone rewizją nadzwyczajną postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu

nieuiszczenia opłat zapadło z rażącym naruszeniem omówionych przepisów. Podlegało

ono zatem uchyleniu na podstawie art. 422 § 1 k.p.c. Uwzględnieniu rewizji

nadzwyczajnej nie stoi na przeszkodzie upływ sześciomiesięcznego terminu (art. 421 §

2 k.p.c.). Orzeczenie, które bezpodstawnie stawia tamę do rozpoznania sprawy przez

sąd, narusza prawo do sądu, a tym samym interes Rzeczypospolitej Polskiej.

Uchylenie postanowienia z 22 kwietnia 1994 r. usuwa przeszkodę do rozpoznania skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.