III AO 27/01 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III AO 27/01

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2001 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Andrzej Wasilewski

w sprawie z wniosku C. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.

o emeryturę

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Administracyjnej, Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 października 2001 r.

wniosku o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2001 r.,

sygn. akt II UKN 591/00

o d d a l a wniosek.

Uzasadnienie:

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2001 r. II UKN 591/00

odrzucił kasację wnioskodawcy C. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23

maja 2000 r. Sąd Najwyższy uznał, że pełnomocnik ubezpieczonego kasację od

tego wyroku złożył w Sądzie Apelacyjnym w dniu 7 sierpnia 2000 r. , a więc z

przekroczeniem miesięcznego terminu biegnącego od dnia 4 lipca 2000 r., tj. od dnia

doręczenia wyroku z uzasadnieniem stronie, na rzecz której został ustanowiony.

Pełnomocnik wnioskodawcy złożył w Sądzie Najwyższym wniosek o

sprostowanie powyższego postanowienia „poprzez przyjęcie, że kasacja została

wniesiona w terminie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik stwierdził, że

poczynione przez Sąd Najwyższy ustalenia są błędne, albowiem kasacja została

wniesiona

w dniu 4 sierpnia 2000 r. , na dowód czego przedstawił kserokopię

potwierdzenia nadania nr […] z dnia 4 sierpnia 2000 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 350 § 1 Kpc sąd może z urzędu sprostować w

wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Nie ulega wątpliwości, że prostowanie niedokładności, błędów i omyłek wskazanych

w powyższym przepisie może nastąpić również na wniosek strony, a zatem również

na wniosek pełnomocnika wnioskodawcy złożony w niniejszej sprawie.

Pełnomocnik domaga się sprostowania błędu popełnionego w uzasadnieniu

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2001 r., nie zaś jego sentencji.

W związku z tym należy stwierdzić, że zgodnie z trafnym stanowiskiem Sądu

Najwyższego przedstawionym w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 1982 r. I PZ 7/82

(OSNC 1982 nr 10 poz. 155) sprostowaniu mogą ulegać niedokładności, błędy

pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione również w

uzasadnieniu

wyroku.

Dlatego

też

wniosek

w

tym

przedmiocie

wymaga

merytorycznego rozpoznania, a w razie jego bezzasadności podlega oddaleniu.

Wniosek o sprostowanie powyższego postanowienia Sądu Najwyższego

podlega jednak oddaleniu. W przypadku bowiem, gdyby Sąd Najwyższy w

uzasadnieniu postanowienia istotnie popełnił błąd polegający na ustaleniu błędnej

daty wniesienia kasacji przez pełnomocnika wnioskodawcy, to niedopuszczalne

byłoby sprostowanie tego błędu w ten sposób, że pełnomocnik ubezpieczonego

kasację złożył w Sądzie Apelacyjnym w dniu 4 sierpnia 2000 r., zamiast w dniu 7

sierpnia 2000 r., ponieważ

prowadziłoby to do sprzeczności sentencji tego

postanowienia z jego uzasadnieniem. Gdyby kasacja została wniesiona w dniu 4

sierpnia 2000 r., jak twierdzi wnoszący o sprostowanie, wówczas kasacja nie

podlegałaby odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Z kolei zaś sprostowanie, o

którym mowa w art. 350 § 1 Kpc w żadnym przypadku nie może prowadzić do

zmiany rozstrzygnięcia, a zatem w tym wypadku do zmiany rozstrzygnięcia o

odrzuceniu kasacji.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.