III AO 24/98 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 4 czerwca 1998 r.

III AO 24/98

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie

była reprezentowana przez aktualnego pełnomocnika z tej przyczyny, że o posiedzeniu sądowym został powiadomiony pełnomocnik, któremu strona wypowiedziała pełnomocnictwo, ale nie zawiadomiła o tym sądu (art. 411 w związku

z art. 94 § 1 KPC).

Przewodniczący: SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy

Kwaśniewski, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara

Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 1998 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielofunkcyjnego „H.” Spółki z o.o. w G. na decyzję Prezesa Głównego

Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 25 marca 1996 r. [...] o wznowienie postępowania

zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 1997 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca „H.” Spółka z o.o. wniosła o wznowienie postępowanie w sprawie

zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 1997 r., III RN 84/97, ze

względu na to, że skarżąca została pozbawiona możności działania i obrony swoich

praw oraz o uchylenie lub stwierdzenie nieważności tego wyroku i oddalenie rewizji

nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowanie podniosła, że Sąd Najwyższy zaskarżonym wyrokiem uchylił zaskarżony

rewizją nadzwyczajną wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę

„H.” Sp. Z o.o. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie odmowy

uchylenia decyzji wymiarowej celnej w wyniku wznowienia postępowania. Skarżąca

zarzuciła, że Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę w nieobecności strony oraz ustanowionego w sprawie pełnomocnika, którzy nie zostali powiadomieni o terminie posiedzenia w tej sprawie, mimo że pełnomocnictwo zostało doręczone Sądowi Najwyższemu w dniu 21 listopada 1997 r. W ocenie wnoszącego skargę o wznowienie postępowania pełnomocnictwo udzielone adwokatowi reprezentującemu stronę przed

Naczelnym Sądem Administracyjnym nie rozciągało się na postępowanie przed Sądem Najwyższym w niniejszej sprawie. Pozbawienie strony postępowania możności

obrony swoich praw stanowi, w ocenie skarżącej, naruszenie zasady równości stron i

prawa strony do rzetelnej i sprawiedliwej procedury.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Zgodnie z przepisem art. 401 pkt 2 KPC można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Skarżący opiera skargę o wznowienie postępowania na tej

podstawie, że strona i jej jedyny pełnomocnik nie zostali powiadomieni o terminie

rozprawy przed Sądem Najwyższym zakończonej wyrokiem z dnia 3 grudnia 1997 r.

III RN 79/97, ( w skardze błędnie podano datę 7 grudnia 1997 r.), wskutek czego

strona została pozbawiona możności działania i obrony swoich praw. Z akt sprawy

wynika, że o terminie rozprawy został powiadomiony prawidłowo pełnomocnik strony

adwokat Edmund S., którego zakres pełnomocnictwa nie był ograniczony, wbrew

twierdzeniu skarżącej, do postępowania przed sądem administracyjnym [...]. Z treści

udzielonego mu pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnictwo to rozciągało się także

na postępowanie przed Sądem Najwyższym. W aktach sprawy brak jest ponadto

dowodu, że pełnomocnictwo dla adwokata E. S. zostało wypowiedziane ze skutkiem

prawnym dla Sądu Najwyższego stosownie do przepisu art. 94 § 1 KPC.

Skarżąca nie wykazała, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Elżbiecie B. zostało dołączone przez pełnomocnika do akt sprawy o sygnaturze III RN

79/97 jak tego wymaga przepis art. 89 § 1 KPC. Za spełnienie określonego w tym

przepisie wymagania nie można uznać złożenia pełnomocnictwa na rozprawach

przed Sądem Najwyższym w dniu 21 listopada 1997 r. w innych sprawach skarżącego zawisłych w Sądzie Najwyższym.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.