III AO 2/02 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III AO 2/02

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lipca 2002 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Andrzej Kijowski

SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz

w sprawie z powództwa A. K., K. Z.

przeciwko PPUH G. – A. K.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Administracyjnej, Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 lipca 2002 r.

skargi pozwanego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem

Sądu Najwyższego

z dnia 18 kwietnia 2001 r., sygn. akt I PKN (…)

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2001 r., I PKN 363/00, Sąd Najwyższy oddalił

kasację pozwanego A. K. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Ł. z dnia 10 lutego 2000 r., VII Pa (…), obciążając go kosztami

postępowania kasacyjnego.

W związku ze skargą pozwanego o wznowienie postępowania w tej sprawie,

opartą na zarzucie określonym w art. 401 pkt 2 KPC przy stwierdzeniu, że pozwany

nie był należycie reprezentowany przez adwokata, który złożył "niekompletne

podstawy kasacji i ich uzasadnienie, jak również nie stawił się na rozprawie i nie

zawiadomił o jej terminie strony", zaś "Sąd nie zawiadomił strony o terminie

rozprawy”, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 października 2001 r., III AO

25/01, odrzucił skargę, stwierdzając w uzasadnieniu, iż zawiadomienie o terminie

rozprawy wyłącznie ustanowionego pełnomocnika, bez jego mocodawcy, było

zgodne z art. 133 § 3 KPC.

Wobec zażalenia pozwanego na to postanowienie Sąd Najwyższy odrzucił je

jako niedopuszczalne w myśl art. 39318 § 1 i 2 KPC (postanowienie z dnia 5 marca

2002 r., III AO 2/02). Niezależnie od zażalenia, pozwany złożył ponowne pismo

nazwane skargą o wznowienie postępowania, zarzucając w niej, że jako strona nie

był należycie reprezentowany co doprowadziło do nieważności postępowania (art.

401 pkt 2 KPC). Z uzasadnienia pisma wynika, że nienależytej reprezentacji

pozwany upatruje w niestawieniu się pełnomocnika na rozprawę przed Sądem

Najwyższym i niepowiadomieniu o tym, a także o terminie rozprawy, pozwanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Oceniając obecną skargę, należy przede wszystkim zauważyć, że pozwany

oparł ją ponownie na zarzucie nieważności postępowania w związku z tym, iż nie był

należycie

reprezentowany

przez

ustanowionego

w

sprawie

pełnomocnika,

powtarzając ten sam zarzut podniesiony w skardze z dnia 20 sierpnia 2001 r.

Zgodnie z art. 406 KPC do postępowania ze skargi o wznowienie

postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I

instancji, co oznacza, że postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże

sąd od chwili, w której zostało ono podpisane wraz z uzasadnieniem ( art. 358 KPC).

W tym stanie rzeczy, skoro poprzednie postanowienie Sądu Najwyższego

odrzucające skargę pozwanego o wznowienie postępowania opartą na tej samej

podstawie, wiąże Sad Najwyższy, nie ma podstawy do ponownego rozpoznawania

tej sprawy, co mając na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.

Marginalnie jedynie należy wskazać, że nienależyta reprezentacja strony, w

rozumieniu art. 401 pkt 2 KPC, nie obejmuje sytuacji, w której prawidłowo

zawiadomiony o terminie rozprawy pełnomocnik (adwokat, który sporządził kasację

stosownie do obowiązku określonego w art. 3932 § 1 KPC) nie bierze w niej udziału,

tym bardziej wtedy, gdy jego obecność na rozprawie, tak jak w tym przypadku, nie

była konieczna (art. 39319 w związku z art. 376 KPC).