II ZO 75/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generateduchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Przewodniczącemu Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie do ponownego rozpoznania; kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEOrzeczeniem z dnia 20 maja 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...], Krajowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny w Warszawie w sprawie obwinionej lekarz weterynarii M. M., uchylił orzeczenie Sądu [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej […] z dnia 23 maja 2024 r., w sprawie o sygn. akt [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi (k. 275-281 dołączonych akt o sygn. [...]).Na powyższe orzeczenie, w oparciu o art. 539a § 1 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (dalej powoływana jako:
Legislator headnote
AI generatedart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 518 k.p.k; II ZO 75/25 · Sąd Najwyższy: „u.l.w.), obrońca obwinionej lekarz weterynarii, złożył skargę z dnia 9 czerwca 2025 r. (data sporządzenia) i zarzucił zaniechanie umorzenia postępowania i błędne przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy zachodziła okoliczność wyłączająca postępowanie, określona w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. Formułując powyższy zarzut, obrońca obwinionej lekarz weterynarii wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Krajowemu Sądowi Lekarsko-Weterynaryjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym (k. 333-341 dołączonych akt o sygn. [...]).Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2025 r.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II ZO 75/25 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie obwinionej lekarz weterynarii M. M. na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 maja 2026 r. w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w przedmiocie zażalenia wniesionego przez obrońcę obwinionej lekarz weterynarii M. M. – adw. R. M. na zarządzenie Przewodniczącego Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...] dotyczącej odmowy przyjęcia środka odwoławczego złożonego przez obrońcę obwinionej postanowił:
1. uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Przewodniczącemu Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie do ponownego rozpoznania;
2. kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEOrzeczeniem z dnia 20 maja 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...], Krajowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny w Warszawie w sprawie obwinionej lekarz weterynarii M. M., uchylił orzeczenie Sądu [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej […] z dnia 23 maja 2024 r., w sprawie o sygn. akt [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi (k. 275-281 dołączonych akt o sygn. [...]).Na powyższe orzeczenie, w oparciu o art. 539a § 1 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (dalej powoływana jako:
„u.l.w.), obrońca obwinionej lekarz weterynarii, złożył skargę z dnia 9 czerwca 2025 r. (data sporządzenia) i zarzucił zaniechanie umorzenia postępowania i błędne przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy zachodziła okoliczność wyłączająca postępowanie, określona w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. Formułując powyższy zarzut, obrońca obwinionej lekarz weterynarii wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Krajowemu Sądowi Lekarsko-Weterynaryjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym (k. 333-341 dołączonych akt o sygn. [...]).Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2025 r.
Przewodniczący Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie odmówił przyjęcia ww. skargi uznając, iż jest ona niedopuszczalna w świetle postanowień art. 46b ust. 1 u.l.w. (k. 342-343 dołączonych akt o sygn. [...]).Na powyższe zarządzenie, obrońca obwinionej lekarz weterynarii złożył zażalenie z dnia 25 czerwca 2025 r. (data sporządzenia) i zarzucił w nim obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zarządzenia, a mianowicie: 1.art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.l.w. przez zastosowanie tych przepisów, mimo iż nie znajdują one zastosowania do skargi na orzeczenie sądu odwoławczego,2.art. 46b ust. 1 u.l.w. przez dokonanie błędnej wykładni tego przepisu i błędne przyjęcie, że wyłącza on stosowanie przepisów o skardze na orzeczenie sądu odwoławczego w sprawach dyscyplinarnych dotyczących lekarzy weterynarii,3.art. 539b § 2 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.l.w. przez wykonanie zaskarżonego orzeczenia – przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, pomimo złożenia skargi.
Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca obwinionej lekarz weterynarii wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia (k. 348-350 dołączonych akt o sygn. [...]).Na podstawie zarządzenia Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 24 lipca 2025 r. ww. zażalenie zostało wpisane do repertorium II ZO 75/25. Na podstawie zarządzenia Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 30 lipca 2025 r. sprawa o sygn. akt II ZO 75/25 została przydzielona SSN Markowi Motukowi. SSN Marek Motuk przeszedł z dniem 8 listopada 2025 r. w stan spoczynku.Na podstawie zarządzenia Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 31 marca 2026 r. sprawa o sygn. akt II ZO 75/25 została przydzielona SSN Marii Szczepaniec.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy rozdziału 55a k.p.k. zawierające unormowanie instytucji skargi na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 u.l.w.W orzecznictwie Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej, przepisy rozdziału 55a k.p.k., znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniach dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej lub zawodowej jedenastu zawodów zaufania publicznego, właśnie poprzez odesłanie do ww. przepisów k.p.k., a zawartych w ustawach poszczególnych zawodów zaufania publicznego, np. lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, adwokata czy radcy prawnego (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego: z 8 sierpnia 2023 r., II ZSG 1/22;
z 29 listopada 2023 r., II ZSG 5/23; z 25 stycznia 2024 r., II ZSG 6/23; z 28 sierpnia 2025 r., II ZSG 5/24; z 21 października 2025 r., II ZSG 8/22; z 2 grudnia 2025r., II ZSG 8/25; postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 lutego 2023 r., II ZSG 3/23; z 4 kwietnia 2023 r., II ZSG 2/23; z 8 sierpnia 2023 r., II ZSG 7/22; z 11 kwietnia 2024 r., II ZSG 1/24; z 17 czerwca 2025 r.; II ZSG 2/24; z 17 grudnia 2025 r., II ZSG 1/25; z 12 marca 2026 r., II ZSG 10/25; z 9 kwietnia 2026 r., II ZSG 13/25).Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym obwinionej lekarz weterynarii M.
M., złożona przez jej obrońcę – adwokata R. M. skarga dnia 9 czerwca 2025 r. (data sporządzenia) na orzeczenie Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2025 r., w sprawie o sygn. akt [...], uchylające orzeczenie Sądu [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej […] z dnia 23 maja 2024 r., w sprawie o sygn. akt [...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, jest dopuszczalna i powinna podlegać rozpoznaniu. W konsekwencji doszło do rażącego naruszenia art. 46b ust. 1 pkt 1 u.l.w., poprzez jego błędną wykładnię.
Konieczne stało się zatem uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Krajowemu Sądowi Lekarsko-Weterynaryjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [M. T.][r.g.]