II ZO 48/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II ZO 48/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2023 r., zażalenia obrońcy obwinionego prokuratora K. P., na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 17 maja 2022 r., sygn. akt PK I SD 53.2021, w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania dyscyplinarnego postanowił: pozostawić zażalenie bez rozpoznania jako bezprzedmiotowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2022 r. w toku posiedzenia wstępnego prowadzonego w trybie art. 349 k.p.k. w sprawie PK I SD 53.2021 obrońca obwinionego K. P. złożył wniosek o zawieszenie postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przeciwko obwinionemu wobec zaistnienia długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie. Przeszkoda ta polegała na funkcjonowaniu Izby Dyscyplinarnej, co zdaniem obrońcy obwinionego było sprzeczne z orzeczeniami trybunałów międzynarodowych, które orzekały o niezgodności z prawem przepisów statuujących działanie Izby.Postanowieniem z dnia 17 maja 2022 r.

Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym nie uwzględnił tego wniosku.Obrońca obwinionego wniósł zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie art. 22 § 1 k.p.k. poprzez bezzasadnie uznanie, że przytoczone we wniosku okoliczności nie uzasadniają zawieszenia postępowania. Stawiając powyższy zarzut obrońca obwinionego K. P. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz zawieszenie postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przeciwko obwinionemu K. P. z powodu długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie.Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania ze względu na jego bezprzedmiotowość.W dniu 15 lipca 2022 r., tj. po wniesieniu zażalenia przez obrońcę obwinionego K. P., weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw z dnia 9 czerwca 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 1259). Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy zniesiono Izbę Dyscyplinarną, tworząc w ramach Sądu Najwyższego Izbę Odpowiedzialności Zawodowej. Ponadto wprowadzono regulację, według której sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia jej w życie należące do Izby Dyscyplinarnej przejmuje i prowadzi Izba Odpowiedzialności Zawodowej (art. 8 ust. 2 ww. ustawy).Likwidacja Izby Dyscyplinarnej przez ustawodawcę uczyniła bezprzedmiotowym żądanie obwinionego.

Argumentacja obrońcy obwinionego mająca na celu wykazanie konieczności zawieszenia postępowania w sprawie obwinionego dotyczyła bowiem wyłącznie Izby Dyscyplinarnej. W szczególności racją dla zawieszenia postępowania miał być status Izby Dyscyplinarnej, zakwestionowany w orzeczeniach Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak również zapowiadane wówczas zmiany legislacyjne w zakresie kształtu postępowań dyscyplinarnych sędziów. Powody, dla których zdaniem obrońcy obwinionego należało zawiesić postępowanie, przestały być aktualne wraz z przejęciem spraw dawniej toczących się w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego przez Izbę Odpowiedzialności Zawodowej.

Brak jest obecnie przeszkód – zarówno prawnych, jak i faktycznych – do prowadzenia sprawy, a tym samym nie aktualizuje się wskazana przez skarżącego podstawa zawieszenia postępowania. Zauważyć należy, że w przypadku jakiejkolwiek zmiany warunków prawnych czy faktycznych, obwiniony może ponowić swój wniosek. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.