II ZO 33/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II ZO 33/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Motuk‎Ławnik SN Wojciech Szczepka w sprawie X. Y. - sędziego Sądu Rejonowego w K., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 7 grudnia 2022 r. zażalenia sędziego X. Y. na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Łodzi z dnia 29 września 2020 r., sygn. ASD 1/20 na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. postanawia pozostawić zażalenie bez rozpoznania.

UZASADNIENIESędzia J. S. – obrońca X. Y., sędziego Sądu Rejonowego w K., wniosła o zawieszenie postępowania toczącego się przed Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Łodzi o sygn. akt ASD 1/20, ewentualnie o rozpoznanie sprawy ‎w Sądzie Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Katowicach.Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Łodzi postanowieniem z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt ASD 1/20, wydanym na rozprawie stwierdził: 1.brak podstaw do odroczenia rozprawy dyscyplinarnej, 2.brak podstaw do zawieszenia postępowania,3.brak podstaw prawnych do przekazania sprawy dyscyplinarnej do rozpoznania innemu sądowi dyscyplinarnemu.Zażalenie na to postanowienie w zakresie odmowy zawieszenia postępowania i odroczenia rozprawy wywiódł w ustawowym terminie sędzia X.

Y., zaskarżając je w całości i wniósł o jego uchylenie. Skarżący podniósł w zażaleniu, że jego stan zdrowia nie pozwalał na udział w rozprawie ze względu na zaawansowaną chorobę nowotworową, natomiast jego pełnomocnik nie mógł stawić się w Sądzie z uwagi na zarażenie wirusem COVID-19. Ponadto, art. 120 § 1 k.p.k. obliguje Sąd do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem uznania ich za bezskuteczne. W opinii sądowo-lekarskiej z dnia 15 listopada 2020 r., stwierdzono, że sędzia X.

Y. […]. Prezes Sądu Rejonowego w K. pismem z 20 maja 2021 r., poinformował, że w dniu […] 2021 r. X. Y. zmarł, co wynika również z odpisu aktu zgonu dołączonego do sprawy na etapie jej rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 430 § 1 k.p.k. (odwołującego się w części do przesłanek z art. 429 § 1 k.p.k.), sąd odwoławczy pozostawia środek odwoławczy bez rozpoznania w sytuacji, gdy jest niedopuszczalny z mocy ustawy, został wniesiony przez osobę nieuprawnioną, po terminie, bądź jeżeli przyjęcie tego środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu.O ile nie ma wątpliwości, że wniesienie zażalenia przez sędziego X.

Y. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania było dopuszczalne zważywszy na treść art. 22 § 2 k.p.k., to ze względu na jego śmierć niedopuszczalne stało się rozpoznanie tego zażalenia przez Sąd Najwyższy – Sąd odwoławczy. Negatywna przesłanka procesu wynikająca z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. obliguje bowiem do jego umorzenia w głównym nurcie, stanowiąc zarazem ‎o niedopuszczalności prowadzenia postępowań wpadkowych, co dotyczy także sytuacji, gdy postępowania te znajdują się na etapie postępowania odwoławczego.

Wniesione zażalenie było natomiast niedopuszczalne w zakresie, w jakim kwestionowało odmowę odroczenia rozprawy, gdyż na postanowienie o takiej treści zażalenie nie służy (art. 459 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. l.n