II UZ 9/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 9/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maciej Pacuda

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z wniosku A. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych R. B.

i in. , o przeniesienie odpowiedzialności za zaległe składki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r.,

zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 11 stycznia 2011 r.,

1. zmienia punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten

sposób, że w miejsce kwoty 3.600 zł zasądzonej od pozwanego

organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni tytułem zwrotu

kosztów

zastępstwa

procesowego

w

postępowaniu

zażaleniowym, zasądza kwotę 300 zł (trzysta),

2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego

kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r., Sąd Apelacyjny, w punkcie

pierwszym (I) oddalił zażalenie pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w

punkcie drugim (II) zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni A. K.

kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu

zażaleniowym, w sprawie o przeniesienie odpowiedzialności za zaległe składki z

tytułu ubezpieczeń społecznych, przy udziale zainteresowanych: /.../.

Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, w części

dotyczącej kwoty 3.300 zł (punkt II) co do zasądzonych kosztów zastępstwa

procesowego

w

postępowaniu

zażaleniowym,

wniósł

pełnomocnik

organu

rentowego zarzucając naruszenie § 6 pkt 7 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z

urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), poprzez błędne zastosowanie, oraz § 6

pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) poprzez

niezastosowanie, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od

organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni A. K. kwoty 300 zł tytułem zwrotu

kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym (art. 394 1 § 3

k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.), oraz zasądzenie od odwołującej na rzecz

organu rentowego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów

zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pełnomocnik organu rentowego

wskazał, iż Sąd Apelacyjny błędnie zastosował przepis § 6 pkt 7 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych (...) w związku z przepisem § 12 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia,

skoro wartość przedmiotu zaskarżenia (wartość przedmiotu sprawy rozpoznawanej

przez Sąd Apelacyjny) wynosiła 3.300 zł. Zdaniem pełnomocnika organu

rentowego, oddalając zażalenie Sąd drugiej instancji winien zastosować przepis § 6

pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

sprawie opłat za czynności radców prawnych (...), a tym samym zasądzone koszty

zastępstwa procesowego winny wynosić 300 zł.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

W ocenianej sprawie organ rentowy zaskarżył postanowienie Sądu

Okręgowego zawarte w punkcie II wyroku z dnia 17 września 2010 r., co do kwoty

3.300 zł, tym samym wyznaczył zakres zaskarżenia wskazanego postanowienia.

Pozwala to na wyrażenie stanowiska, że w sprawie z zażalenia na orzeczenie o

kosztach postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia, mająca znaczenie

przesądzające

o

wynagrodzeniu

pełnomocnika

strony

(część

kosztów

postępowania zażaleniowego), stanowi kwota zasądzonych kosztów, nie zaś

wartość przedmiotu sporu w rozpoznawanej sprawie (por. także postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2010 r., I CZ 9/10 – niepublikowane, w którym

stwierdzono, że w przypadku złożenia zażalenia na zawarte w wyroku

postanowienie

w

przedmiocie

kosztów

postępowania,

wartość

przedmiotu

zaskarżenia zależy od wysokości tych kosztów, nie zaś od wartości przedmiotu

sporu w sprawie zasadniczej).

W okolicznościach sprawy oznacza to, że trafnie pełnomocnik organu

rentowego zarzucił, iż oddalając zażalenie Sąd Apelacyjny powinien zastosować

przepis § 6 pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych (...), skoro wartość przedmiotu sprawy wynosiła w postępowaniu

zażaleniowym 3600 zł to przy stosowaniu wyżej wymienionego przepisu zasądzone

koszty zastępstwa procesowego winny wynosić 300 zł.

W związku z powyższym Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie,

postanowił jak w sentencji (art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.).

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono po myśli art. 98 k.p.c.,

uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika organu rentowego (§ 6 pkt 3

w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r.).