Legislator Case Law & Legislation
II UZ 87/16 AI generated

II UZ 87/16 · Sąd Najwyższy

Case Number II UZ 87/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Sąd Apelacyjny , III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną K., spółki z o.o., spółki komandytowej w N. od wyroku tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2016 r., ze względu na nieusunięcie w terminie jej braków formalnych. Sąd stwierdził, że pełnomocnik strony skarżącej nie wykonał w terminie zarządzenia przewodniczącego z dnia 14 lipca 2016 r. o wezwaniu do opłacenia skargi oraz przedstawienia dwu odpisów pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym.

Legislator headnote

AI generated

art. 3986 § 1 k.p.c, art. 89 § 1 k.p.c, art. 128 § 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; II UZ 87/16 · Sąd Najwyższy: Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 14 lipca 2016 r., wydanym na podstawie art. 130 w związku z art. 39829 i 391 § 1 k.p.c., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do opłacenia wniesionej skargi kasacyjnej oraz do złożenia dwu odpisów pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym. Przewodniczący wezwał pełnomocnika do uzupełnienia skargi w terminie tygodniowym, ustalając rygor jej odrzucenia wynikający z art. 3986 § 1 k.p.c.Termin wykonania zarządzenia mijał w dniu 12 sierpnia 2016 r., ale przed jego upływem wskazane w zarządzeniu braki skargi nie zostały usunięte.

Keywords

AI generated
cost advance deadline missed deadline deferral of payment untimely request for extension unjustified procedural delay statutory grace period

Cited Legislation

AI generated
art. 3986 § 1 k.p.c
Przewodniczący wezwał pełnomocnika do uzupełnienia skargi w terminie tygodniowym, ustalając rygor jej odrzucenia wynikający z art. 3986 § 1 k.p.c.Termin wykonania zarządzenia mijał w dniu 12 sierpnia 2016 r., ale przed jego upływem wskazane w zarządzeniu braki skargi nie zostały usunięte.
art. 89 § 1 k.p.c
W ten sposób w terminie wyznaczonym w zarządzeniu przewodniczącego usunął tylko niektóre braki skargi kasacyjnej, był bowiem wezwany także do wypełnienia formalnego obowiązku wynikającego z art. 89 § 1 k.p.c.
art. 128 § 1 k.p.c
do dołączenia dwu odpisów pełnomocnictwa jako załączników podlegających doręczeniu w odpisach odpowiadających liczbie uczestniczących w sprawie osób (art. 128 § 1 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
Temu obowiązkowi, mimo wezwania, uchybił, co uzasadniało orzeczenie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z tego względu orzeczono, jak w sentencji (art.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UZ 87/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Prusinowski (przewodniczący)‎SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)‎SSN Maciej Pacuda w sprawie z wniosku K. Spółka z o.o. Spółka komandytowa w N.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.‎z udziałem zainteresowanej A. K. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 marca 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt III AUa …/15, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Sąd Apelacyjny , III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną K., spółki z o.o., spółki komandytowej w N. od wyroku tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2016 r., ze względu na nieusunięcie w terminie jej braków formalnych. Sąd stwierdził, że pełnomocnik strony skarżącej nie wykonał w terminie zarządzenia przewodniczącego z dnia 14 lipca 2016 r. o wezwaniu do opłacenia skargi oraz przedstawienia dwu odpisów pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym.

Pismo sądowe nadane w dniu 15 lipca 2016 r. po dwukrotnym awizowaniu zostało zwrócone adresatowi w dniu 5 sierpnia 2016 r. jako niepojęte w terminie. Sąd stwierdził, że w tym dniu upływał termin wyznaczony pełnomocnikowi skarżącej, tymczasem uiścił on opłatę od skargi kasacyjnej w dniu 8 sierpnia 2016 r., a w dniu 11 sierpnia przedłożył dwa odpisy skargi kasacyjnej jeden odpis pełnomocnictwa.W zażaleniu strona skarżąca zarzuciła błędne ustalenie terminu wykonania wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, twierdząc, że skoro termin do odbioru przesyłki upływał w dniu 5 sierpnia 2016 r., to termin do jego wykonania biegł do dnia 12 sierpnia 2016 r., w związku z czym braki formalne skargi kasacyjnej zostały usunięte w terminie.

Wniósł zatem o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 14 lipca 2016 r., wydanym na podstawie art. 130 w związku z art. 39829 i 391 § 1 k.p.c., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do opłacenia wniesionej skargi kasacyjnej oraz do złożenia dwu odpisów pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym. Przewodniczący wezwał pełnomocnika do uzupełnienia skargi w terminie tygodniowym, ustalając rygor jej odrzucenia wynikający z art. 3986 § 1 k.p.c.Termin wykonania zarządzenia mijał w dniu 12 sierpnia 2016 r., ale przed jego upływem wskazane w zarządzeniu braki skargi nie zostały usunięte.

Pełnomocnik skarżącej nadał w dniu 11 sierpnia 2016 r. pismo, którego odbiór potwierdzono prezentatą z dnia 17 sierpnia 2016 r., przy którym – odpowiadając na wezwanie – przedłożył jeden odpis pełnomocnictwa, dowód dokonania opłaty i dwa odpisy skargi kasacyjnej. W ten sposób w terminie wyznaczonym w zarządzeniu przewodniczącego usunął tylko niektóre braki skargi kasacyjnej, był bowiem wezwany także do wypełnienia formalnego obowiązku wynikającego z art. 89 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym od dnia 3 maja 2012 r. przez ustawę z dnia 16 września 2011 r. (Dz.U.

Nr 233, poz. 1381), tj. do dołączenia dwu odpisów pełnomocnictwa jako załączników podlegających doręczeniu w odpisach odpowiadających liczbie uczestniczących w sprawie osób (art. 128 § 1 k.p.c.). Temu obowiązkowi, mimo wezwania, uchybił, co uzasadniało orzeczenie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z tego względu orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). kc