II UZ 80/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 80/05

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Wagner

w sprawie z wniosku M. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 lutego 2006 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 26 września 2005 r., sygn. akt II UK 38/05,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 26 września 2005 r., II UK 38/05,

odrzucił kasację M. T.od postanowienia Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 16

listopada 2004 r., oddalającego jej zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego

w W. z dnia 8 kwietnia 2004 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji od wyroku tego

Sądu z dnia 19 lutego 2004 r., jako niedopuszczalną.

Pełnomocnik M. T. zaskarżył to postanowieniem zażaleniem, wnosząc o jego

uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że podtrzymuje swoje stanowisko o

„naruszenie prawa materialnego, procesowego, konstytucyjnego, naruszenie praw

człowieka”. Wskazał, że stan zdrowia skarżącej „czyni ją trwale i całkowicie na stałe

niezdolną do wykonywania jakiejkolwiek pracy, podróży, samodzielnej egzystencji,

wymaga stałej i profesjonalnej opieki medycznej, stan zdrowia pogarsza się, nie

rokuje poprawy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej

instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia, a także w sprawach, w których przysługuje

skarga kasacyjna na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie

w sprawie, nie będące postanowieniami w przedmiocie odrzucenia pozwu lub

umorzenia

postępowania

kończących

postępowanie

w

sprawie

bądź

postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie

sądu pierwszej instancji (art. 3941 k.p.c.). Kończącymi postępowanie w sprawie są

postanowienia zamykające drogę do wydania orzeczenia w danej instancji,

rozstrzygającego istotę sprawy, a także takie, które kończą sprawę poddaną pod

osąd, a więc dotyczące całości sprawy i będące ostatnimi orzeczeniami wydanymi

w postępowaniu.

Zażalenie pełnomocnika M. T. jest prawnie niedopuszczalne. Postanowienie

Sądu Najwyższego w przedmiocie odrzucenia kasacji nie spełnia bowiem żadnego

z kryteriów postanowień wymienionych w art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c. Oznacza to, że

nie może ono zostać skutecznie zaskarżone poprzez wniesienie zażalenia do Sądu

Najwyższego.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 394 1 § 2

k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.