II UZ 8/96 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 17 grudnia 1996 r.

II UZ 8/96

Nie jest uprawniony do osobistego wniesienia kasacji wieloletni ławnik

sądowy, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 393 § 2 KPC.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie: SN Maria Mańkowska

(sprawozdawca), Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku

Stanisława R. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w W. o wysokość emerytury, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w

Warszawie z dnia 10 października 1996 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wnioskodawca Stanisław R. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 10 października

1996 r., którym została odrzucona jego kasacja.

Zdaniem wnioskodawcy ma on prawo do wniesienia kasacji jako wieloletni ławnik

sądowy z wyższym wykształceniem o statusie prawnym sędziego.

Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie nie jest uzasadnione. Sąd Apelacyjny

prawidłowo bowiem przyjął, że zgodnie z art. 465 § 1 KPC kasację może wnieść jedynie

adwokat, a także radca prawny związku zawodowego lub organizacji zrzeszającej

emerytów lub rencistów. Z mocy art. 393 § 2 KPC nie ma takiego obowiązku

zastępstwa prawnego, gdy stroną jest adwokat, sędzia, prokurator lub notariusz oraz

profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych polskich szkół wyższych. Natomiast nie

są zwolnione z wymogu zastępstwa prawnego osoby nie należące do kręgu osób

wymienionych wyżej, zatem wnioskodawca, który był ławnikiem sądowym, nie był

uprawniony do osobistego wniesienia kasacji.

Z tych względów kasacja wnioskodawcy podlegała odrzuceniu na podstawie art.

3935 KPC, natomiast zażalenie wnioskodawcy na prawidłowe postanowienie Sądu

odrzucającego kasację - Sąd Najwyższy oddalił na podstawie art. 397 § 1 KPC w

związku z art. 39319 KPC.