II UZ 77/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 77/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk (przewodniczący)

SSN Zbigniew Hajn

SSA Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku W. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.

o rentę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2006 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w G.

z dnia 31 sierpnia 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie.

Sąd Apelacyjny w G. wyrokiem z 22.02.2005r. oddalił apelację W. B. od

wyroku oddalającego jego odwołanie od decyzji organu rentowego odmawiającej

prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wniosek o doręczenie wyroku z

uzasadnieniem wnioskodawca złożył 22.02.2005r. Sąd Apelacyjny ustanowił

wnioskodawcy

pełnomocnika radcę prawnego z urzędu, którego wyznaczyła

Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. i temu pełnomocnikowi Sąd Apelacyjny

doręczył odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Polecona przesyła pocztowa była

awizowana dwukrotnie, w dniach 7. i 15.06.2005r., po czym została pozostawiona

w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 22.06.2005r. Następnie wnioskodawca i

niezależnie jego pełnomocnik wystąpili o doręczenie im odpisu wyroku z

uzasadnieniem. Sąd doręczył je obu zaznaczając, że czyni to w trybie art. 9 k.p.c.

Pełnomocnik przesyłkę tą otrzymała w dniu 27.07.2005r. (k. 86). Skargę kasacyjną

wniosła w dniu 24.08.2005r.

Zaskarżonym postanowieniem skarga kasacyjna została odrzucona jako

wniesiona po terminie (na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 3985 § 1 k.p.c.). Sąd

Apelacyjny stwierdził, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony

pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 22.06.2005r. przesyłką pocztową, która była

dwukrotnie awizowana i jako nie podjęta w terminie została pozostawiona w aktach

ze skutkiem doręczenia, zatem dwumiesięczny termin do wniesienia skargi

kasacyjnej upłynął 22.08.2005r. (art. 139 § 1 w zw. z art.3985 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu pełnomocnik wniosła o uchylenie postanowienia. Podniosła, że

2.06.2005r. zwróciła się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o zwolnienie jej z

„ustanowionego pełnomocnictwa z urzędu” z uwagi na kolizję terminu z planami

urlopowymi i osobistymi. Od 6. do 25.06.2005r. przybywała poza G. Po powrocie,

który zbiegł się z wiadomością o odmowie zwolnienia z pełnomocnictwa w dniu

8.07.2005r. wystąpiła do Sądu o nadesłanie uzasadnienia wyroku. Wyrok z

uzasadnieniem otrzymała w dniu 27.07.2005, stąd skarga kasacyjna została

wniesiona w dniu 24.08.2005r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przede wszystkim pełnomocnik powoda nie kwestionuje doręczenia jej

odpisu wyroku drugiej instancji z uzasadnieniem w trybie art. 139 § 1 k.p.c. ze

skutkiem prawnym w dniu 22.06.2005r. Ocena Sądu Apelacyjnego jest tu

prawidłowa, przesyłka została wysłana na adres kancelarii pełnomocnika i nie

została odebrana po dwukrotnym awizowaniu. Zasadnie więc przyjęto, że

dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg od tej daty.

Okoliczności, które przedstawiła pełnomocnik w zażaleniu nie podważają

powyższej oceny, gdyż termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie podlegał

wstrzymaniu ani zawieszeniu przez to, że pełnomocnik przebywała poza miejscem

swej działalności lub dlatego, że liczyła na zwolnienie jej z obowiązków

pełnomocnika z urzędu. W prawie procesowym nie ma żadnych podstaw ku

takiemu wnioskowaniu.

Trzeba też stwierdzić, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest

ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu do czynności procesowej a tylko

zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji wobec wniesienia jej po terminie.

Nie można więc nie zauważyć, że po doręczeniu na podstawie art. 9 k.p.c.

odpisu wyroku z uzasadnieniem w dniu 27.07.2005r. pełnomocnik wnioskodawcy

miała jeszcze wcale niekrótki okres czas aby sporządzić i wnieść kasację w

terminie do dnia 22.08.2005r.

Z tych motywów Sad Apelacyjny postanowił jak w sentencji na mocy art.

39814 w zw. z art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c.