Legislator Case Law & Legislation
II UZ 73/98 AI generated

II UZ 73/98 · Sąd Najwyższy

Case Number II UZ 73/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił wniosek Tadeusza P. o przywrócenie Zażalenie na to postanowienie, wniesione przez pełnomocnika ubezpieczonego, Sąd Apelacyjny odrzucił postanowieniem z dnia 30 marca 1998 r. W uzasadnieniu podał, że ten środek zaskarżenia służy wyłącznie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację (art. 39318 KPC), zatem nie jest dopuszczalny w

Legislator headnote

AI generated

II UZ 73/98 · Sąd Najwyższy: przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku, nie może opierać się na zarzutach skierowanych przeciwko temu wyrokowi.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 10 września 1998 r.

II UZ 73/98

Kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji odrzucającego zażalenie od postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku, nie może opierać się na zarzutach skierowanych

przeciwko temu wyrokowi.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie: SN Stefania Szymańska,

SA Beata Gudowska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 września 1998 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Tadeusza P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G. o rentę inwalidzką z tytułu wypadku, na skutek kasacji

wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Gdańsku z dnia 30 marca 1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 1997 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił wniosek Tadeusza P. o przywrócenie

terminu do złożenia kasacji od wyroku z dnia 25 września 1997 r.

Zażalenie na to postanowienie, wniesione przez pełnomocnika ubezpieczonego, Sąd Apelacyjny odrzucił postanowieniem z dnia 30 marca 1998 r. W uzasadnieniu podał, że ten środek zaskarżenia służy wyłącznie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację (art. 39318 KPC), zatem nie jest dopuszczalny w

przypadku postanowienia z dnia 29 grudnia 1997 r.

Na postanowienie tego Sądu z dnia 30 marca 1998 r., jako kończące postępowania w sprawie, ubezpieczony wniósł kasację z wnioskiem o „uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu kasacji, na tej podstawie, że naruszono zostały przepisy postępowania - art. 233 § 1 i 328 § 2 KPC”. Kasacja zawierała dopisek

o treści: „Jednocześnie podnosimy zarzut nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie

terminu do wniesienia kasacji”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja, choć sporządzona przez adwokata, na uzasadnienie podstawy, na

której się opiera, podnosi zarzuty niejasne i odnoszące się do wszystkich problemów,

na jakie strona natrafiła w procesie przez to, że działała z opóźnieniem i zgłaszała

wnioski niezgodne z procedurą lub niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy stwierdził, że przy rozpoznaniu kasacji mógł zostać poddany

ocenie jedynie zarzut naruszenia prawa procesowego związany z wydaniem zaskarżonego orzeczenia, tj. postanowienia z dnia 30 marca 1998 r. Zarzut taki nie został

jednak wytoczony, gdyż skarżący, kwestionując ocenę wiarygodności i mocy dowodów oraz wytykając rzekome braki uzasadnienia, w istocie podważa wyrok Sądu

Apelacyjnego z dnia 25 września 1997 r. oddalający apelację w sprawie o rentę inwalidzką z tytułu wypadku przy pracy. Tymczasem jest oczywiste, że kasacja od postanowienia w kwestii, w której sąd drugiej instancji odnosi się do dopuszczalności

zażalenia, jako środka odwoławczego od postanowienia oddalającego wniosek o

przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku, nie może opierać się na zarzutach skierowanych przeciwko temu wyrokowi.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy stwierdziwszy brak uzasadnionych podstaw

kasacji, na zasadzie art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji.