II UZ 7/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 7/12

POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z wniosku M. G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 kwietnia 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 6 lipca 2011 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

wnioskodawcy M. G. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 17 lutego 2011 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy, wskazując w uzasadnieniu, że

pełnomocnik wnioskodawcy, będący adwokatem, wnosząc apelację nie uiścił opłaty

podstawowej przewidzianej w art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze

zm.), co - w myśl art. 1302 § 3 k.p.c. - powoduje odrzucenie apelacji. Zdaniem Sądu

Apelacyjnego, Sąd pierwszej instancji bez podstawy prawnej wzywał pełnomocnika

wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez uiszczenie kwoty

30 zł z tytułu opłaty podstawowej, gdyż zgodnie z art. 130 2 § 3 k.p.c. apelacja

powinna zostać przez ten Sąd odrzucona.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego

uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 1302 § 3 k.p.c.

oraz art. 373 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. W ocenie pełnomocnika

wnioskodawcy, zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15

czerwca 2010 r., II UZP 4/2010, mającą moc zasady prawnej (OSNP 2011 nr 3-4,

poz. 38), nieopłacona skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę

prawnego po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234, poz.

1571) podlega odrzuceniu w razie niewykonania zarządzenia wzywającego do

opłacenia skargi (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.). Stanowisko

wyrażone w tej uchwale - w ocenie pełnomocnika wnioskodawcy - znajduje

zastosowanie w postępowaniu apelacyjnym, stąd wezwanie pełnomocnika przez

Sąd pierwszej instancji do uzupełnienia braków formalnych apelacji poprzez

uiszczenie należnej opłaty, było w pełni uprawnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Jak trafnie wskazał w

uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny, art. 1302 § 3 k.p.c. został uchylony

przez art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 9 tej ustawy,

weszła ona w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli w dniu 1 lipca

2009 r. Stosownie do art. 8 tej ustawy, jej przepisy stosuje się do postępowań

wszczętych po dniu jej wejścia w życie, czyli po 1 lipca 2009 r. (z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2-5, które nie odnoszą się do niniejszej sprawy). Dokonując

interpretacji tego przepisu, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 grudnia

2009 r., II PZ 22/09, (niepublikowane) trafnie wskazał, że do apelacji wniesionej w

postępowaniu wszczętym do dnia 1 lipca 2009 r. tj. do dnia wejścia w życie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

niektórych innych ustaw, stosuje się art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym

przed jego uchyleniem. Stanowisko to skład rozpoznający obecną sprawę w pełni

podziela. Postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte wniesieniem

przez wnioskodawcę w dniu 4 maja 2006 r. odwołania od decyzji Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 marca 2006 r., co oznacza, że przepisy

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. nie znajdują w sprawie zastosowania, stąd

prawidłowo Sąd Apelacyjny - na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. - odrzucił apelację.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z

art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.