Legislator Case Law & Legislation
II UZ 50/11 AI generated

II UZ 50/11 · Sąd Najwyższy

Case Number II UZ 50/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z wniosku W. J. przeciwko Kasie Rolniczego wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawcy W. J. od wyroku tego Sądu z dnia 18

Legislator headnote

AI generated

art. 3985 k.p.c, art. 3985 § 1 k.p.c, art. 39814 k.p.c; II UZ 50/11 · Sąd Najwyższy: J. przeciwko Kasie Rolniczego wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawcy W. J. od wyroku tego Sądu z dnia 18

Keywords

AI generated
art. 3985 k.p.c art. 3985 § 1 k.p.c art. 39814 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3985 k.p.c
spóźnioną w świetle art. 3985 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
skargi kasacyjnej (art. 3985 § 1 k.p.c.) nastąpiło bez jego winy.
art. 39814 k.p.c
związku z art. 39814 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UZ 50/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

SSA Maciej Piankowski

w sprawie z wniosku W. J.

przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z udziałem

zainteresowanej J. J.

o wysokość świadczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 3 sierpnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z wniosku W. J. przeciwko Kasie Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego, przy udziale zainteresowanej J. J., o wysokość

świadczenia, na skutek skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawcy W. J. od wyroku tego Sądu z dnia 18

kwietnia 2011 r., postanowił oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia

skargi kasacyjnej i odrzucić skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że orzeczenie Sądu drugiej

instancji wraz z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi W. J. w dniu 20

maja 2011 r., natomiast sama skarga kasacyjna została złożona w dniu 22 lipca

2011 roku. Dlatego też, przedmiotową skargę kasacyjną należy uznać za

spóźnioną w świetle art. 3985 k.p.c.

Podniesiono także, że skarżący nie wykazał, iż skarga kasacyjna została

złożona w niniejszej sprawie po upływie terminu bez winy skarżącego.

Okolicznością wyłączającą winę skarżącego w nieterminowym złożeniu skargi

kasacyjnej nie może być wskazywana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność,

iż nie mógł on w wymaganym terminie uzyskać pełnomocnictwa od skarżącego.

Przedłożenie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej - jako warunek

formalny skargi kasacyjnej - mogło być uzupełnione w toku postępowania

sądowego.

Sąd wskazał ponadto, że okolicznością uzasadniającą uwzględnienie

przedmiotowego wniosku nie mógł być również pobyt pełnomocnika skarżącego w

domu w związku ze zgłaszanymi schorzeniami. Zgodnie z utrwaloną linią

orzeczniczą Sądu Najwyższego w takiej sytuacji profesjonalny pełnomocnik

powinien udzielić pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi w celu

zapewnienia ochrony praw swojego klienta w postaci terminowego złożenia skargi

kasacyjnej.

Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł zażalenie na to postanowienie, wnosząc

o jego uchylenie.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że „złożenie przez pełnomocnika

skargi kasacyjnej z 2-dniowym opóźnieniem nastąpiło bez jego zawinienia, gdyż

jest to usprawiedliwione jego chorobą uniemożliwiającą wychodzenie z domu i w

tym czasie nie mógł udzielić pełnomocnictwa innemu pełnomocnikowi gdyż

prowadzi kancelarią radcy prawnego osobiście i w kancelarii nie są zatrudnieni inni

prawnicy, którym mógłby udzielić substytucji do złożenia skargi kasacyjnej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Trafnie przyjął Sąd drugiej instancji, że

pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iż przekroczenie terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej (art. 3985 § 1 k.p.c.) nastąpiło bez jego winy. Podzielić należy

pogląd, że niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa do skargi kasacyjnej stanowi

brak formalny tego pisma procesowego, który można uzupełnić po jej wniesieniu –

na wezwanie przewodniczącego. Stąd też trudności z uzyskaniem potwierdzenia

pełnomocnictwa na piśmie od strony nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej.

Jeśli zaś chodzi o „chorobę uniemożliwiającą wychodzenie z domu”, która

wedle skarżącego usprawiedliwia niedochowanie terminu, to zauważyć należy, że z

zaświadczenia lekarskiego z dnia 15 lipca 2011 r. wynika, że pełnomocnik

ubezpieczonego „w dniach 15 - 22.07.2011 powinien pozostać w domu z powodu:

1. Nadciśnienia tętniczego, 2. Infekcji wirusowej”. Nie potwierdza ono natomiast

samo w sobie niemożności dochowania - z uwagi na chorobę - upływającego z

dniem 20 lipca 2011 r. terminu do sporządzenia i wniesienia skargi (którego bieg

rozpoczął się

20 maja 2011 r.). Uchybienie terminu byłoby w tym przypadku

usprawiedliwione, gdyby do dnia 14 lipca 2011 r. skarga nie została sporządzona

bądź została sporządzona, ale pełnomocnik ubezpieczonego nie mógł skorzystać z

pomocy innych osób w nadaniu jej w urzędzie pocztowym. Warunkiem bowiem

uwzględnienia

wniosku

o

przywrócenie

terminu

do

dokonania

czynności

procesowej jest wykazanie przez stronę, że pomimo całej swej staranności nie

mogła czynności dokonać w terminie, a więc, że zachodziła niezależna od niej

przeszkoda. Inaczej rzecz ujmując, przy tej ocenie należy brać pod rozwagę nie

tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie,

lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań

mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, Lex, nr 50679). Rzecz

jednak w tym, że w argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu brak

jakichkolwiek odniesień do tych istotnych kwestii. Nie sposób zatem uznać, że

skarżący uprawdopodobnił, iż nie wniósł skargi kasacyjnej w przepisanym terminie

bez swojej winy.

Nie ma więc znaczenia błędny pogląd Sądu drugiej instancji, z którego zdaje

się wynikać, że w każdych okolicznościach choroba pełnomocnika w otwartym

terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma znaczenia przy ocenie braku winy

w niedochowaniu tego terminu, gdyż ”profesjonalny pełnomocnik powinien udzielić

pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi w celu zapewnienia

ochrony praw swojego klienta w postaci terminowego złożenia skargi kasacyjnej”.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 397 1 3 k.p.c. w

związku z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.