II UZ 48/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 48/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

w sprawie z wniosku A. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o emeryturę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 stycznia 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 6 lipca 2011 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r., Sąd Apelacyjny odrzucił na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., wobec nieusunięcia wskazanych braków w terminie,

skargę kasacyjną wnioskodawcy A. S. od wyroku tego Sądu z dnia 6 lipca 2011 r.,

w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, o emeryturę. W ocenie

Sądu Apelacyjnego pełnomocnik wnioskodawcy nie wykonał zarządzenia Sądu z

dnia 10 czerwca 2011 r., wzywającego go do złożenia 2 odpisów skargi kasacyjnej

w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, bowiem nadesłane egzemplarze

skargi nie były odpisami wniesionej skargi kasacyjnej, a jedynie podobnymi w

treści, ale różniącymi się w sposób istotny pismami procesowymi (uzasadnienie

zarzutu trzeciego jest odmienne od treści przedstawionej we wniesionej skardze

kasacyjnej, podobnie uzasadnienie zarzutu czwartego różni się konstrukcją

wywodu). Sąd drugiej instancji powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego

wyrażone w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2009 r. II PZ 37/08 (niepublikowane),

według którego nieprawidłowe wykonanie wezwania do usunięcia braków skargi

kasacyjnej jest nieuzupełnieniem braków w myśl § 2 art. 3986 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił

naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. „w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.” i w związku z art.

130 § 1, art. 316 § 1 i art. 165 § 2 k.p.c. Ponadto wskazując na przepis art. 380

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c. wniósł o rozpoznanie i

uchylenie zarządzenia Sądu Apelacyjnego z dnia10 czerwca 2011 r. w zakresie

punktu 4 sentencji, a także uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6

lipca 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł także o

dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze znajdującej się w aktach sprawy

koperty przesyłki poleconej o numerze nadania … z dnia 4 lipca 2011 r. celem

ustalenia terminu złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku

formalnego skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej dwóch odpisów.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wnioskodawcy, powołując się na art.

398 § 1, art. 130 § 1 lub art. 207 § 3 k.p.c., wskazał, że adresatem zobowiązań

nakładanych przez sąd jest strona i tylko strona, nawet reprezentowana przez

pełnomocnika procesowego, a nie jej pełnomocnik. Tym samym zarządzenie

przewodniczącego Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2011 r. w niniejszej

sprawie, w sposób rażący narusza treść jednoznacznego przepisu art. 3986 § 1

k.p.c. gdyż wskazanie w punkcie 4 tego zarządzenia pełnomocnika strony, który nie

jest podmiotem praw i obowiązków procesowych, jako adresata obowiązku

uzupełnienia braku skargi kasacyjnej nie może wywrzeć skutków. Ponadto zgodnie

z art. 3986 § 1 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c. w ocenie pełnomocnika należy

stwierdzić, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej może dotyczyć

jedynie braków, bez uzupełniania których nie jest możliwe nadanie skardze

kasacyjnej prawidłowego biegu, a z żadnego przepisu o postępowaniu cywilnym nie

wynika, aby dodatkowe odpisy skargi kasacyjnej z przeznaczeniem dla akt Sądu

Najwyższego i Prokuratora Generalnego były potrzebne dla nadania jej biegu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w

postanowieniu z dnia 6 lipca 2011 r., pełnomocnik wnioskodawcy nie wykonał

zarządzenia Sądu z dnia 10 czerwca 2011 r. wzywającego go do złożenia 2

odpisów skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi

kasacyjnej, gdyż nadesłane egzemplarze skargi nie były jej odpisami, a jedynie

podobnymi w treści, ale różniącymi się w sposób istotny pismami procesowymi.

Przyznał ten fakt sam pełnomocnik wnioskodawcy w dołączonym piśmie

przewodnim, pisząc, że „są one odzwierciedleniem treści zapisu komputerowego

skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wedle ostatniego stanu dostępnego aktualnie

niżej podpisanemu. Mogą one zawierać pewne oczywiste niedokładności, które

mogą wynikać z niezapisania ostatnich korekt przed wydrukiem ostatecznej wersji

skargi kasacyjnej”. W ocenie Sądu Najwyższego, z art. 3984 § 3 zdanie drugie

k.p.c. wynika jasno obowiązek dołączenia do skargi kasacyjnej dwóch jej odpisów

przeznaczonych do akt Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego

(chyba, że sam wniósł skargę). Odpis pisma procesowego to kolejny jego

egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem, przy czym – co podkreśla się w

doktrynie – nie ma znaczenia, czy jest to kopia maszynowa, kserokopia czy wydruk

komputerowy.

Odpis

pisma

procesowego

nie

musi

być

podpisany

ani

poświadczony za zgodność z oryginałem przez stronę, jej przedstawiciela lub

pełnomocnika

procesowego

(postanowienie

Sądu

Najwyższego

z

dnia

18 października 2002 r., V CKN 1830/00, OSNC 2004, nr 1, poz. 9). Wnoszone

odpisy pisma procesowego powinny jednak wiernie oddawać treść oryginału – gdyż

tylko wtedy są rzeczywiście odpisami. Dokumentu nie odzwierciedlającego wiernie

treści pisma procesowego nie można uznać za odpis, choćby strona, jej

przedstawiciel lub pełnomocnik procesowy poświadczyła jego zgodność z pismem

procesowym.

Tym samym, zarzutów zażalenia nie można uznać za zasadne.

W tym stanie rzeczy, gdy stanowisko Sądu Apelacyjnego zawarte w

zaskarżonym postanowieniu jest trafne, należało orzec jak w postanowieniu,

zgodnie z art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.