II UZ 46/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 24 lipca 1997 r.

II UZ 46/97

Kasacja w sprawach o określenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych jest niedopuszczalna (art. 393 pkt 5 KPC).

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Zbigniew

Myszka, Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lipca 1997

r. sprawy z powództwa Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w M. w upadłości przeciwko

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o zapłatę składek na

ubezpieczenie społeczne, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu

Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 4 kwietnia 1997

r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 lutego 1997 r. [...] Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w M. w upadłości od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Siedlcach z dnia 19 listopada 1996 r.

[...]

Sąd Wojewódzki rozpoznając sprawę na skutek odwołania Spółdzielni Produkcyjnej od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w S. z dnia 26 lipca

1996 r. uznał, że istniała podstawa do obciążenia Spółdzielni składkami na ubezpieczenie społeczne od wypłaconych jej członkom nagród z zysku wypracowanego w 1992

r. Należności te są bowiem dochodem i nie są w § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania

składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (tekst jednolity: Dz. U. z 1993 r. Nr

68, poz. 230 ze zm.) wyłączone z obowiązku odprowadzenia składek.

W apelacji od tego wyroku powyższe stanowisko zostało zakwestionowane. W

ocenie skarżącego, wypłacone nagrody nie mogą być bowiem uznawane za dochód

członków spółdzielni, gdy się weźmie pod uwagę, że nagrody otrzymali także niepracujący członkowie spółdzielni pod warunkiem posiadania pełnych wkładów. Podobne

zarzuty zawarte zostały w kasacji Spółdzielni Produkcyjnej złożonej od wyroku Sądu

Apelacyjnego w Lublinie z dnia 13 lutego 1997 r., którą Sąd ten odrzucił postanowieniem z dnia 4 kwietnia 1997 r. [...]. Zdaniem Sądu sprawa dotyczy określenia podstawy

wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, a w tego rodzaju sprawach kasacja nie

przysługuje w myśl art. 393 pkt 5 KPC. W zażaleniu na to postanowienie Rolnicza

Spółdzielnia Produkcyjna zarzuciła naruszenie przez Sąd art. 393 pkt 5 KPC i wniosła o

jego zmianę "poprzez uznanie, że kasacja w sprawie jest dopuszczalna". W ocenianym

stanie faktycznym "nie chodzi o podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie

społeczne, ale ustalenie czy syndyk masy upadłości jest zobowiązany do płacenia

składek i odsetek za opóźnienie w zapłacie".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja do Sądu Najwyższego przysługująca stronie od wyroku lub postanowienia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jest wyłączona między

innymi ze względu na przedmiot sprawy. Wyłączenie to - w myśl art. 393 pkt 5 KPC obejmuje sprawy o określenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.

Kasacja w takich sprawach jest więc niedopuszczalna i z mocy art. 393 5 KPC podlega

odrzuceniu przez sąd drugiej instancji.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest wymiar "składki na ubezpieczenie społeczne

za pracowników" jak to określa decyzja organu rentowego z dnia 26 lipca 1996 r.

Podstawą prawną dla wydania tej decyzji był § 17 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 29 stycznia 1990 r. upoważniający organ rentowy do obliczenia i wymierzenia

składki, jeżeli pracodawca nieprawidłowo obliczył kwotę należnych składek na ubezpieczenie społeczne.

Rozpoznając sprawę Sądy Wojewódzki i Apelacyjny oceniały, czy wypłacone

przez Spółdzielnię należności stanowiły dochód z tytułu pracy w spółdzielni (§ 28 rozporządzenia), ten bowiem jest podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne.

Wszystko to daje podstawę dla stwierdzenia za Sądem Apelacyjnym, że sprawa ta

dotyczy określenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, co wyłącza

dopuszczalność w niej kasacji.

Z tych względów zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 39319 i art. 397 KPC.