II UZ 40/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 40/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący)

SSN Zbigniew Korzeniowski

SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku M. C.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o wysokość emerytury pomostowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 25 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

postanowieniem

z

dnia

sierpnia

2010

r.

odrzucił

skargę

kasacyjną

wnioskodawcy M. C. od wyroku tego Sądu z dnia 20 kwietnia 2010 r. oddalającego

jego

apelację od wyroku

Sądu Okręgowego-Sądu

Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 4 listopada 2009 r., oddalającego odwołanie wnioskodawcy od

decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 sierpnia 2009 r., przyznającej

mu emeryturę pomostową od dnia 11 lipca 2009 r. do dnia poprzedzającego

osiągnięcie przez niego 65 lat.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny stwierdził, że rozpoznawana sprawa nie jest

sprawą o przyznanie emerytury, ale o jej wysokość, a zatem dopuszczalność

wniesienia skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. Ta zaś, na

wezwanie Sądu do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz sposobu jego

obliczenia, została określona przez pełnomocnika strony na kwotę 1.268,64 zł, czyli

niższą niż 10.000 zł, co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art.

3986 § 2 k.p.c.

W zażaleniu wnioskodawca zaskarżył to postanowienie i domagał się jego

zmiany przez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wprawdzie w odwołaniu

od decyzji organu rentowego zaskarżono sposób wyliczenia emerytury oraz

nieprzyznanie ekwiwalentu za deputat węglowy, a w skardze kasacyjnej podano, że

odnosi się ona do wysokości emerytury pomostowej, to jednak wymieniony zakres

zaskarżenia dotyczy w rzeczywistości nieprzyznania emerytury pomostowej.

Nieprzydzielenie w decyzji o przyznaniu emerytury pomostowej ekwiwalentu za

deputat węglowy, należnego skarżącemu na podstawie art. 74 ustawy z dnia 8

września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa

państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz.U. z 2000 Nr 84, poz. 948 ze zm.),

który stanowi integralny składnik emerytury pomostowej, oznacza „przyznanie

należności w niepełnym kształcie i nie można jej wówczas traktować jako emerytury

pomostowej”. Zmiana wysokości emerytury jest zatem skutkiem jej wadliwego

przyznania i dlatego skarga kasacyjna powinna zostać przyjęta do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione i dlatego zostało oddalone.

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w

sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość

przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w

sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje

niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o

wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia

społecznego. Sprawy te mają charakter majątkowy, przy czym tylko dla spraw

wymienionych w zdaniu drugim art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest

dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu.

Wbrew twierdzeniom zażalenia sprawa, w której wnioskodawca wniósł

skargę kasacyjną nie była sprawą o przyznanie emerytury, gdyż zaskarżoną

decyzją organ rentowy przyznał mu emeryturę pomostową na podstawie art. 4

ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. Nr 237, poz.

1656). Spór dotyczył wyłącznie wysokości tej emerytury, bo w odwołaniu od

kontestowanej decyzji wnoszący zażalenie nie kwestionował samego prawa do

tego świadczenia, lecz jedynie jego wysokość, utrzymując, że organ rentowy

bezpodstawnie nie przyznał mu deputatu węglowego, który wpływa na wysokość

emerytury. Sprawy, w których ubezpieczeni kwestionują różne elementy składowe

emerytury, np. podstawę wymiaru, staż ubezpieczeniowy, kwotę bazową czy

przeliczniki, zamierzając do zwiększenia tego świadczenia są sprawami o

wysokość emerytury, a nie o jej przyznanie. Jeżeli prawo do emerytury nie jest

kwestionowane w postępowaniu sądowym, w którym chodzi o wysokość tego

świadczenia, to o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu

zaskarżenia określona w art. 3982 § 1 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 11 kwietnia 2006 r., II UZ 1/06, niepublikowane). Ta zaś została określona

przez wnoszącego zażalenie na kwotę 1.268,64 zł, czyli niższą niż 10.000 zł, a

zatem nie sięgała ustawowej granicy dopuszczalności skargi kasacyjnej, która

została prawidłowo odrzucona na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w związku z art.

3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. Oznacza to, że sporne zagadnienie prawne

przysługiwania deputatu węglowego do emerytury pomostowej nie może być

rozpoznane

w

postępowaniu

kasacyjnym

z

uwagi

na

przedmiotową

niedopuszczalność skargi kasacyjnej, co nie pozbawia skarżącego możliwości

wykorzystania

do

tego

celu

innego

nadzwyczajnego

środka

zaskarżenia

prawomocnego orzeczenia sądowego.

W takich okolicznościach sprawy Sąd Najwyższy oddalił zażalenie z mocy

art. 39814 i art. 3941 § 3 k.p.c.