II UZ 35/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 35/09

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Ł. W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w E.

o rentę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2009 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt III AUa (…),

1. oddala zażalenie,

2. przyznaje adw. B. G. od Skarbu Państwa - Sądu

Apelacyjnego w (…) kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną

o kwotę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów

nieopłaconej

pomocy prawnej

wykonywanej

z

urzędu

w

postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w (…) w sprawie o rentę na skutek wniosku Ł. W. o

przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu

Apelacyjnego w (…) z dnia 12 stycznia 2009 r. z uzasadnieniem - postanowił oddalić

wyżej wymieniony wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił wniosek o sporządzenie

uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Sąd stwierdził, że wyżej

wymieniony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie

nie zostały spełnione wymagania określone w art. 168 k.p.c. Przepis ten wymienia

dwie przesłanki, które muszą występować łącznie by wniosek o przywrócenie

terminu mógł być uwzględniony. Jedną z nich jest brak winy strony w uchybieniu

terminu. Dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej

czynności procesowej konieczne jest uprawdopodobnienie przez stronę, że do

uchybienia terminu doszło bez jej winy. W niniejszej sprawie nie można było przyjąć,

że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia Sądu drugiej instancji doszło bez winy wnioskodawczyni, skoro w

rozpoznawanej sprawie brak złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sądu Apelacyjnego przez adwokat J. N., jak wynika to z jej pisma z 13 maja 2009 r.,

nie był skutkiem jej błędu, a efektem uzgodnień poczynionych z wnioskodawczynią

w tym zakresie, które następnie uległy zmianie. Zważywszy zatem na przedstawioną

argumentację uznać należało, że przekroczenie przez ubezpieczoną terminu do

złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zostało w żaden sposób

usprawiedliwione, co wyklucza możliwość przywrócenia jej terminu do dokonania tej

czynności, dlatego na mocy art. 168 k.p.c. Sąd Apelacyjny wniosek w tym zakresie

oddalił. Konsekwencją zaś orzeczenia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu

było odrzucenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem jako złożonego

po terminie, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 387 k.p.c. w zw. z art. 168 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni

wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia stwierdzając, że narusza ono art.

387 k.p.c. w związku z art. 168 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca w sposób

zawiniony uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

orzeczenia i doręczenie go wraz uzasadnieniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Brak jest podstaw do podważenia

stanowiska Sądu Apelacyjnego, które zostało oparte na wyczerpującej analizie

okoliczności faktycznych i prawidłowej ich ocenie prawnej. Stanowisko to jest zgodne

z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem (por. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 marca 2000 r., IV CKN 841/00, niepubl.,

z dnia 23 lipca 2002 r., II CZ 72/02, niepubl. i z dnia 3 grudnia 2003 r., I CZ 139/03,

niepubl., z dnia 10 lutego 2000 r., II CKN 950/99,. Niepubl. z dnia 30 maja 2007 r. w

sprawie II CSK 167/07 LEX nr 346193, z dnia 14 lutego 2000 r., II CKN 1042/99, nie

publ.), zgodnie z którym w myśl art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu do dokonania

czynności procesowej może nastąpić tylko w razie, gdy strona nie dokonała

czynności procesowej w terminie bez swojej winy. Przez stronę należy przy tym

rozumieć także pełnomocnika strony, a jego błąd procesowy obciąża stronę. Z kolei

wniosku o przywrócenie terminu nie można opierać na tym, że to nie strona, a jej

pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności procesowej. W takiej sytuacji skarżąca

winna uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych

przez pełnomocnika strony.

Wobec tego, że żaląca się nie wykazała, iż uchybienie terminu nastąpiło z

przyczyn niezawinionych przez jej pełnomocnika, stanowisko Sądu Apelacyjnego o

braku podstaw do przywrócenia przedmiotowego terminu trzeba uznać za zasadne,

co w konsekwencji oznacza, że postanowienie o odrzuceniu wniosku o sporządzenie

uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem było prawidłowe.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.