II UZ 28/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 15 maja 2001 r.

II UZ 28/01

Sprawa o zawieszenie części uzupełniającej emerytury rolniczej jest

sprawą o prawo majątkowe w rozumieniu art. 3921 § 1 KPC.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Andrzej

Wasilewski, Andrzej Wróbel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja

2001 r. sprawy z wniosku Romana C. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w B.B. o wysokość emerytury, zażalenia

wniesionego przez wnioskodawcę od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 lutego 2001 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach w punkcie 1 postanowieniem z dnia 19 lutego 2001 r. [...] odrzucił kasację Romana C. od

wyroku tegoż Sądu z dnia 4 października 2000 r. [...], w pkt 2 - odrzucił wniosek o

przywrócenie terminu, w pkt 3 - oddalił wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu.

Uzasadniając odrzucenie kasacji Sąd stwierdził w szczególności, że wartość

przedmiotu zaskarżenia w sprawie wysokości emerytury ubezpieczonego jest niższa

od wymaganej przepisem art. 392 1 § 1 KPC. Również wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 171 KPC, bowiem zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 14 marca 2000 r., II

UZ 1/00, sąd drugiej instancji uznając kasację za niedopuszczalną przedmiotowo nie

ma obowiązku merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Natomiast wniosek ubezpieczonego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu

podlega oddaleniu na podstawie art. 117 KPC. W niniejszej sprawie ubezpieczonemu nie przysługuje kasacja, a zatem wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu

celem jej wniesienia należało uznać za oczywiście bezzasadny.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik ubezpieczonego zarzucił „mylne przyjęcie, iż nie przysługuje kasacja w niniejszej sprawie z uwagi na

wartość przedmiotu sporu podczas gdy z treści tego przepisu wynika, iż w sporach

dotyczących przyznania renty, a takim jest niniejszy spór, kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia” i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przyznanie powodowi pełnomocnika z urzędu i przywrócenie terminu do

wniesienia kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, że Kasa

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddział Regionalny w B.B. decyzją z dnia

11 maja 1999 r. przyznała ubezpieczonemu Romanowi C. emeryturę na podstawie

ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity

tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.) ustalając wysokość części składkowej na

kwotę 139,50 zł i części uzupełniającej na kwotę 363,13, zawieszając w 100% wypłatę tej drugiej części z powodu niezaprzestania przez ubezpieczonego prowadzenia działalności rolniczej. W sprawie głównym przedmiotem sporu było zawieszenie

części składkowej emerytury w całości na podstawie art. 28 ust. 4 tej ustawy. Trafny

jest zatem pogląd Sądu drugiej instancji wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego

postanowienia, że przedmiotem niniejszej sprawy jest wysokość rolniczej emerytury

ubezpieczonego. Błędny jest natomiast pogląd wnoszącego zażalenie, że przedmiotem sprawy jest przyznanie prawa do renty. Z treści decyzji organu rentowego i

wyroków Sądu obu instancji wynika bowiem jednoznacznie, że ubezpieczonemu

przyznane zostało prawo do emerytury rolniczej, zaś dochodzi on „wypłaty emerytury

w pełnej wysokości.” W związku z tym należy przyjąć, że sprawa o częściowe zawieszenie wypłaty emerytury jest sprawą o prawo majątkowe w rozumieniu art. 392 1 § 1

KPC.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.