II UZ 21/96 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 24 stycznia 1997 r.

II UZ 21/96

Radca prawny - współmałżonek strony - występujący jako jej pełnomocnik

w sprawie o świadczenia z ubezpieczenia społecznego przed sądami obu

instancji, nie jest uprawniony do wniesienia kasacji (art 3932 w związku z art. 465

§ 1 KPC), chyba, że działa jako przedstawiciel związku zawodowego emerytów i

rencistów.

Przewodniczący SSN: Maria Tyszel (sprawozdawca), Sędziowie SN: Maria

Mańkowska, Kazimierz Jaśkowski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 stycznia

1997 r. sprawy z wniosku Mieczysławy M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Ł. o wysokość świadczenia emerytalnego, na skutek zażalenia

wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Łodzi z dnia 14 listopada 1996 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowieniem

z dnia 14 listopada 1996 r. odrzucił kasację, wniesioną przez radcę prawnego

Tadeusza M. w imieniu Mieczysławy M. w sprawie o wysokość jej emerytury. Rewizja

wnioskodawczyni od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 20 czerwca 1996 r. [...] została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 18 września 1996 r. [...]

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny uznał, że wnoszący kasację mąż

wnioskodawczyni, wykonujący zawód radcy prawnego, nie jest w rozumieniu art. 393 2

KPC osobą uprawnioną do wniesienia kasacji.

W zażaleniu do Sądu Najwyższego mąż wnioskodawczyni wniósł o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie kasacji.

Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy rozważył co następuje:

Sąd Najwyższy nie podziela poglądu wnoszącego zażalenie, że przepisy art. 87

§ 1 w związku z art. 3932 KPC uprawniają każdego radcę prawnego do wniesienia

kasacji, również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a powołanie się Sądu

Apelacyjnego na przepis art. 465 § 1 KPC jest pozbawione podstaw i błędne.

Sąd Apelacyjny w Łodzi słusznie wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że

znowelizowany przepis art. 465 § 1 KPC stanowiący, że w sprawach z zakresu prawa

pracy i ubezpieczeń społecznych kasację "może wnieść jedynie adwokat, a także radca

prawny związku zawodowego lub organizacji zrzeszającej emerytów i rencistów" jest

przepisem szczególnym w stosunku do przepisu art. 3932 §1 KPC, co w konsekwencji

oznacza, że wnoszący zażalenie radca prawny, który jako mąż wnioskodawczyni mógł

być jej pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami obu instancji, nie jest jednakże

uprawniony do wniesienia kasacji.

Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 27 sierpnia 1996 r., I PKN 6/96

(OSNAPiUS 1996 nr 24 poz. 478) oraz z dnia 10 października 1996 r., II UKN 8/96, II

UKN 10/96, II UKN 11/96 oraz w szeregu późniejszych stwierdził, że w imieniu pracownika lub ubezpieczonego kasację może wnieść radca prawny działający jako przedstawiciel związku zawodowego lub organizacji zrzeszającej emerytów lub rencistów.

Stanowisko to wynika z wykładni przepisu art. 465 § 1 KPC. Ponadto, skład siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego w dniu 10 stycznia 1997 r., III CZP 116/96 podjął uchwałę,

że: "Przepis art. 87 § 1 KPC nie stanowi samodzielnej podstawy określenia zakresu, w

jakim radca prawny może być pełnomocnikiem osoby fizycznej."

Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zarówno przytoczone

wyżej poglądy jak ich uzasadnienia i na podstawie art. 393 19 i 385 w związku z art. 397

§ 1 i 2 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.