II UZ 21/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 21/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Korzeniowski

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z wniosku M. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

z udziałem P. Spółki z o.o.

o składki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lipca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 grudnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

wnioskodawcy M. M. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w B. z dnia 21 czerwca 2010 r. w sprawie przeciwko Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o składki, wskazując w uzasadnieniu,

że pełnomocnik wnioskodawcy, będący radcą prawnym, wnosząc apelację nie

uiścił opłaty podstawowej przewidzianej w art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90,

poz. 594 ze zm.), co - w myśl art. 1302 § 3 k.p.c. - powoduje odrzucenie apelacji.

Sąd wskazał także, że niezasadnie Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika

wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez uiszczenie kwoty

30 zł z tytułu opłaty podstawowej (k.142, 143), gdyż zgodnie z art. 130 2 § 3 k.p.c.

apelacja powinna zostać przez ten Sąd odrzucona.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego

uchylenie, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania – art. 149 ust.

1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i art.

1302 § 3 k.p.c. W ocenie pełnomocnika wnioskodawcy, Sąd odrzucając apelację,

powołał się na przesłanki zawarte w art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z przepisem art.

8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r.

Nr 234, poz. 1571),

jednak zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych - w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w

życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji,

dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. W ocenie pełnomocnika przepis ten

znajduje również zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, gdyż w wyniku wydania w

dniu 21 czerwca 2010 r. wyroku przez Sąd Okręgowy, zakończone zostało

postępowaniu w tej instancji, tak więc apelacja złożona w dniu 25 sierpnia 2010 r.,

została złożona w czasie obowiązywania ustawy nowelizującej, która uchyliła art.

1302 § 3 k.p.c. Tym samym wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków

formalnych apelacji poprzez uiszczenie należnej opłaty, było zasadne, gdyż

zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej, nowe przepisy k.p.c. znajdują

zastosowanie do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Rzeczywiście, jak

podnosi wnoszący zażalenie, art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu „Sąd odrzuca bez

wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego

lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację,

zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu

zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w

wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu zaskarżenia”, został uchylony przez art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5

grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych

innych ustaw. Zgodnie z art. 9 tej ustawy, weszła ona w życie po upływie 6

miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli 1 lipca 2009 r. Kluczowe znaczenie w sprawie

ma jednak jej art. 8, który stwierdza, że przepisy ustawy stosuje się do postępowań

wszczętych po dniu jej wejścia w życie, czyli po 1 lipca 2009 r. (z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2-5, które nie odnoszą się do niniejszej sprawy). Zgodnie z

postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2009 r., II PZ 22/09,

(niepublikowane) - do apelacji wniesionej w postępowaniu wszczętym do dnia 1

lipca 2009 r. tj. do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie

ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, stosuje się

art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed jego uchyleniem na mocy art.

1 ust. 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte

wniesieniem przez wnioskodawcę w dniu 22 września 2008 r. odwołania od decyzji

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 31 lipca 2008 r., co

oznacza, że przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. nie znajdują w sprawie

zastosowania, stąd prawidłowo Sąd Apelacyjny - na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. odrzucił apelację.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art.

39814 k.p.c. oddalił zażalenie.