II UZ 19/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 19/13

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.

z udziałem zainteresowanych M. P., D. B., E. C. i Wojewódzkiego Szpitala

Zespolonego w E.

o składki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2013 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6

listopada 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną A. R. od wyroku tego Sądu z

dnia 28 czerwca 2012 r., jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu

zaskarżenia. W ocenie Sądu, przedmiotem sporu było ustalenie podmiotu

zobowiązanego do odprowadzenia składek na ubezpieczenie zdrowotne. Uznał, że

w tym wypadku dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu

zaskarżenia i orzekł na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uwzględniwszy, że skarżąca

wyznaczyła ją na kwotę należnych składek na ubezpieczenie zdrowotne za

zainteresowaną M. P. - 17,82 zł, za zainteresowaną E. C. - 25,92 zł, za

zainteresowaną D. B. - 108,27 zł.

W zażaleniu ubezpieczona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i nadanie biegu skardze kasacyjnej, podnosząc, że sprawa dotyczy objęcia

obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i zarzucając naruszenie – przez

niezastosowanie – art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie

budzi

wątpliwości,

że

ubezpieczenie

zdrowotne

ma

charakter

ubezpieczenia społecznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18

października 2004 r., I UZ 35/04, OSNP 2005 nr 7, poz. 101), wobec czego –

stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. – sprawa o objęcie obowiązkiem

tego ubezpieczenia jest sprawą, w której skarga kasacyjna przysługuje bez

względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Skarżąca trafnie z zażaleniu określiła przedmiot sporu, skoro podstawę

prawną wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z

dnia 28 czerwca 2012 r. stanowił art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o

emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst –

Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Przedmiotem osądu było stwierdzenie

niepodlegania przez zainteresowane ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu umów

zlecenia zawieranych z ubezpieczoną prowadzącą pozarolniczą działalność w

zakresie usług pielęgniarskich i lekarskich, lecz podleganie przez nie

ubezpieczeniu

z

tytułu

pracowniczego

zatrudnienia

w

temu

zainteresowanym

Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w E.

Co do zasadności zażalenia A. R. na odrzucenie skargi kasacyjnej w sprawie

objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym innej zleceniobiorczyni, która świadczyła

usługi medyczne za jej pośrednictwem, jako osoby trzeciej wobec stosunku pracy,

wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 2013 r., II UZ

129/12 (niepublikowane).

Uzasadnione jest więc orzeczenie na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w

związku z art. 39816 k.p.c.