II UZ 19/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 19/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska

SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku R. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 września 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 9 grudnia 2009 r.,

odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu

sprawy R. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu

niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, na skutek skargi R. K. o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym

wyrokiem

Sądu

Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 stycznia 2007 r.

postanowieniem z 9 grudnia 2009 r. odrzucił skargę.

Zażaleniem z dnia pełnomocnik R. K. zaskarżył postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2009r. w przedmiocie odrzucenia skargi o

wznowienie postępowania w całości, zarzucając mu naruszenie 379 pkt 5 k.p.c. w

związku z art. 6 § 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 9 Konstytucji

RP przez pozbawienie skarżącej możliwości działania przed sądem wskutek braku

należytej reprezentacji spowodowanej odmową przyznania pełnomocnika z urzędu.

Wskazując

na

powyższe

podstawy

zażalenia

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sądowi

Apelacyjnemu

oraz

zasądzenie

kosztów

postępowania

wg

norm

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zostało złożone po terminie i nie zawiera wniosku o jego

przywrócenie, a tym samym jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie należało wziąć pod uwagę przede wszystkim

przebieg postępowania

po

wydaniu

przez Sąd

Apelacyjny

zaskarżonego

postanowienia z dnia 9 grudnia 2009 r., a w szczególności następującą sekwencję

czasową poszczególnych czynności procesowych. Wnioskodawczyni 28 stycznia

2010 r. otrzymała uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia

2009 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 394 § 2

k.p.c. od następnego dnia rozpoczął więc bieg 7 dniowy termin na złożenie

zażalenia na powyższe postanowienie. 29 stycznia R. K. złożyła wniosek o

przyznanie pełnomocnika z urzędu, który został rozpatrzony pozytywnie i

postanowieniem z 17 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny ustanowił pełnomocnika z

urzędu. Pełnomocnik ten dopiero 6 kwietnia 2010 r. złożył zażalenie na

postanowienie z 9 grudnia 2009 r., nie zawierając w nim wniosku o przywrócenie

terminu.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego bieg terminu do wniesienia

zażalenia nie ulega przerwaniu ani przedłużeniu ze względu na złożenie przez

stronę wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ustanowienie przez sąd

pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia zażalenia, może stanowić

okoliczność

uzasadniającą

przywrócenie

terminu,

jednak

niezbędne

jest

sformułowanie takiego wniosku (zob. postanowienie SN z 12 kwietnia 2007 r. I PZ

1/07). Jak stwierdził Sąd Najwyższy w uzasadnieniu powołanego postanowienia,

termin przewidziany w art. 394 § 2 k.p.c. - liczony od chwili doręczenia samej

stronie odpisu postanowienia z uzasadnieniem - wiąże bowiem również

pełnomocnika strony, nawet w sytuacji, gdy dopiero po tej dacie został on

ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu. Wystąpienie przez stronę z wnioskiem o

ustanowienie adwokata z urzędu pozostaje bez wpływu na bieg terminu do złożenia

środka odwoławczego, w szczególności nie powoduje jego przedłużenia bądź

przerwania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto jednolicie, że bieg terminu

do wniesienia kasacji nie ulega przerwaniu ani przedłużeniu ze względu na złożenie

przez stronę wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu (por. między innymi

postanowienia Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 1997 r. II CZ 35/97, OSNC 1997 nr

10, poz. 151, z 8 października 1998 r. II CZ 106/98, z 6 czerwca 2000 r., I CZ

76/00, z 23 lipca 2002 r., II CZ 81/02, z 29 kwietnia 2003 r., V CZ 42/03, z 18 lutego

2004 r., I CZ 4/04, niepublikowane). Stanowisko to pozostaje aktualne w przypadku

zażalenia - zarówno co do zasady, jak i w odniesieniu do okoliczności

rozpoznawanej sprawy. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia

zażalenia w czasie, kiedy upłynął już termin do jego wniesienia, może stanowić

okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia tego środka

zaskarżenia. W takiej sytuacji pełnomocnikowi przysługuje ewentualnie wniosek o

przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Jak stwierdził Sąd

Najwyższy w postanowieniu z 14 kwietnia 1999 r. II UKN 147/99 wniesienie kasacji

po upływie terminu i bez wniosku o jego przywrócenie czyni kasację

niedopuszczalną.

Biorąc to pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z

art. 39821 i art. 373 k.p.c. odrzucił zażalenie.