II UZ 144/00 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 17 stycznia 2001 r.

II UZ 144/00

Sprawa o prawo do zasiłku chorobowego należy do spraw, w których

dopuszczalność kasacji zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 392 1 §

1 KPC).

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Maria Tyszel, Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia

2001 r. sprawy z wniosku Macieja M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O.W. o zasiłek chorobowy, na skutek zażalenia wnioskodawcy na

postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 1 3 listopada 2000 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Wnioskodawca Maciej M. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych w O.W. z dnia 9 lipca 1999 r., odmawiającej przyznania mu prawa do

zasiłku chorobowego za okres od 1 lutego 1999 r. do 17 czerwca 1999 r. i zobowiązującej go do zwrotu wypłaconej z tego tytułu kwoty 8.879,10 zł.

Odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu

Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kaliszu z dnia 30 grudnia

1999 r. [...], a apelację wnioskodawcy od tego wyroku oddalił Sąd Apelacyjny-Sąd

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z dnia 25 lipca 2000 r. [...]. Wyrok ten wnioskodawca zaskarżył kasacją.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2000 r. [...] Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi odrzucił kasację. Sąd uznał, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy art. 3921 § 1 KPC w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja

2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 48 poz. 554), ponieważ

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Kasacja taka

podlega odrzuceniu na podstawie art. 3935 KPC.

Na to postanowienie wniósł zażalenie wnioskodawca zarzucając, że sprawa

nie dotyczy wysokości świadczenia, lecz ustalenia prawa do tego świadczenia. W

takiej sytuacji kasacja jest dopuszczalna bez wzglądu na wartość przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym zarzutem wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrok Sądu drugiej instancji zaskarżony kasacją zapadł po 1 lipca 2000 r.,

zatem z mocy art. 5 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 24 maja 2000 r. do postępowania

kasacyjnego stosuje się przepisy w brzmieniu ustalonym tą ustawą. Według stanu

prawnego obowiązującego przed tą zmianą (art. 393 pkt 1 KPC) kasacja nie przysługiwała w sprawach o świadczenia, w których wartość przedmiotu zaskarżenia była

niższa niż pięć tysięcy złotych. Dopuszczalna zatem była kasacja o ustalenie prawa,

nawet jeśli wartość związanego z tym prawem świadczenia była niższa od określonej

w tym przepisie kwoty. Po wejściu w życie omawianej zmiany przepis art. 392 1 § 1

KPC stanowi, że kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w

sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od

wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

Analizując treść tego przepisu należy stwierdzić, że regułą jest niedopuszczalność kasacji w sprawach o prawa majątkowe, także w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Wyjątkiem od tej reguły są sprawy o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty i sprawy o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w których

kasacja jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sprawa

o prawo do zasiłku chorobowego nie należy do kategorii spraw, w których przepis art.

3921 § 1 KPC dopuszcza kasację niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia,

zatem nie przysługuje kasacja w sprawie, w której wartość przedmiotu zaskarżenia

jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Postanowienie odrzucające kasację jako niedopuszczalną jest więc prawidłowe, a podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się nieuzasadnione. Z tych przyczyn

Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 39318 § 3 oddalił zażalenie.