II UZ 14/96 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 8 stycznia 1997 r.

II UZ 14/96

W sytuacji, gdy sporządzona osobiście przez skarżącego kasacja zawiera

wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu i została złożona w Sądzie

Apelacyjnym przed upływem terminu miesięcznego określonego w art. 3934 KPC,

Sąd nie jest uprawniony do jej odrzucenia z powołaniem się na art. 393 2 § 1 i 465

§ 1 KPC, ale zobowiązany jest do rozpoznania wniosku o ustanowienie adwokata

z urzędu.

Przewodniczący SSN: Stefania Szymańska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Jerzy Kuźniar, Maria Mańkowska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia

1996 r., sprawy z wniosku Tadeusza T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w K. o rentę inwalidzką z tytułu wypadku przy pracy, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Krakowie z dnia 13 lutego 1996 r. [...]

postanowił:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazać sprawę

Sądowi Apelacyjnemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie do

ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 4 lipca 1996 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił zażalenie

Tadeusza T. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Krakowie z 13 lutego 1996 r. odrzucające skargę o wznowienie

postępowania w sprawie o wysokość renty inwalidzkiej z tytułu wypadku przy pracy.

Od postanowienia tego Tadeusz T. wniósł kasację, jednakże Sąd Apelacyjny

postanowieniem z dnia 30 września 1996 r. odrzucił ją na mocy art. 395 KPC. Sąd

Apelacyjny zaznaczył, że w myśl art. 3932 § 1 KPC kasacja powinna być wniesiona

przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym; w sprawach z zakresu

ubezpieczeń społecznych kasację może wnieść radca prawny związku zawodowego lub

organizacji zrzeszającej emerytów lub rencistów (art. 465 § 1 KPC). Ustawowy przymus

wniesienia kasacji przez adwokata lub radcę prawnego wyklucza wniesienie jej przez

samą stronę, a zatem wniesienie kasacji osobiście przez stronę jest niedopuszczalne i

skutkuje jej odrzucenie.

Na postanowienie to Tadeusz T. wniósł zażalenie, w którym zarzucił, iż Sąd

pominął jego prośbę o ustanowienie adwokata z urzędu, stosownie do art. 117 § 1 i § 2

KPC.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Jak wynika bowiem z pisma wnioskodawcy z dnia

23 września 1996 r. [...], skierowanego do Sądu Wojewódzkiego w Krakowie, które

zostało przesłane do Sądu Apelacyjnego i na którym widnieje prezentata tego Sądu z

dnia 26 września 1996 r., wnioskodawca zaznaczył, że w przypadku gdyby "wniosek

kasacyjny pisać mógł wyłącznie adwokat", to prosi Sąd o wyznaczenie adwokata z

urzędu, zgodnie z art. 117 § 1 KPC [...]. Pismo to wnioskodawca określił w sposób

oczywiście nieporadny jako "wniosek o kasację", jednakże w istocie stanowi ono

kasację.

Wnioskodawca otrzymał odpis postanowienia z 4 lipca 1996 r. w dniu 11

września 1996 r. [...], zatem sporządzona osobiście przez niego kasacja, w której zawarty był wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, wpłynęła przed upływem terminu

miesięcznego, określonego w art. 3934 KPC. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny nie był

uprawniony do odrzucenia wprost kasacji z powołaniem się na art. 393 2 § 1 i 465 § 1

KPC, a był zobowiązany do rozpoznania wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, o

co wnioskodawca wyraźnie prosił. Ponieważ Sąd Apelacyjny wniosku tego nie rozpoznał, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał w tym zakresie

sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania (art. 39312 KPC).